بایگانی برچسب‌ها : ناسا

یاسمین مقبلی ، دختر نابغه‌ ایرانی در ناسا

از میان ۱۸ هزار شرکت کننده در دوره فضانوردی دو ساله ناسا ۱۲ نفر موفق به پذیرش نهایی شدند که در میان آنها نام  یک دختر ایرانی به چشم می خورد.
 سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا، ناسا برای برنامه فضانوردی این سازمان، دوازده مهندس، دانشمند و خلبان را انتخاب کرده تا آنها را برای سفرهای فضایی آینده تعلیم دهد. یاسمین مقبلی یکی از این پذیرفته شدگان است که در کنار چهار زن و هفت مرد دوره های آموزشی این سازمان را خواهند گذراند. برای این منظور مایک پنس، معاون ریاست جمهوری آمریکا به همراه چند تن از مقامات ارشد آمریکا، در مرکز فضایی جانسون در ایالت تگزاس با این دوازده فضانورد دیدار کرد و به آنها خوشامد گفت.
یاسمین مقبلی متولد شهر “باد ناوهایم” در آلمان و بزرگ‌شده شهر بالدوین در ایالت نیویورک آمریکاست. والدین او فرشته و کامی مقبلی ساکن فلوریدا هستند. مقبلی پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان بالدوین، در رشته مهندسی هوافضا در دانشگاه پرآوازه “ام‌آی‌تی” ادامه تحصیل داد و از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او همچنین از مدرسه عالی نیروی دریایی در ایالت کالیفرنیا مدرک کارشناسی ارشد در رشته هوافضا دریافت کرده است.
 به گفته ناسا یاسمین مقبلی به هنگام گزینش برای شرکت در دوره فضانوردی مسئول تست هلیکوپترهای اچ – ۱ و افسر تضمین کیفیت و اویونیک (الکترونیک هوانوردی) گردان یکم عملیات و سنجش سپاه تفنگداران ایالات متحده آمریکا بوده و در شهر یوما در ایالت آریزونا مشغول به خدمت بوده است.
 او که ۳۳ ساله است، دارای ۴ نشان تقدیر نیروی هوایی، نیروی دریایی و سپاه تفنگداران، ۳ نشان کارآیی و موفقیت نیروی دریایی و سپاه تفنگداران و چندین تقدیرنامه است. او همچنین از فارغ‌التحصیل ممتاز دوره خود در مدرسه خلبانی بوده و جایزه برجسته فرمانده ویلی مک‌کول را برای این موفقیت دریافت کرده است. به گفته ناسا مقبلی بیش از ۱۶۰۰ساعت پرواز و ۱۵۰ ساعت مأموریت‌های مبارزه‌ای در کارنامه خود دارد.
یاسمین مقبلی
یاسمین مقبلی

چرا ناسا به کره ماه باز نگشت؟

آیا تا به حال این سوال را از خود پرسیده‌اید که چرا انسان در سال‌های اخیر،‌ دیگر به کره ماه بازنگشت؟ علت اصلی عدم بازگشت ناسا به کره ماه چه بود؟ به گفته‌ی بسیاری از محققین و یوفولوژیست‌ها، سازمان ناسا در حال پنهان کردن موضوعی مهم از پس زمینه‌ی ماجراست! به راستی راز شومی از مردم در حال پنهان شدن است؟ حقیقت این است که ما از اصل ماجرا بی‌خبر بوده و به گزارش‌های مختلفی که در این زمینه منتشر می‌شوند نمی‌توان به طور قطع بر یقین استناد کرد. اما حداقل سوالی که در طول این سال‌ها حداقل برای یک بار آن را از خود پرسیده‌ایم این است که: چه اتفاقی بر روی کره ماه افتاد؟
بازگشت ناسا به ماه
بازگشت ناسا به ماه
بسیاری از مردم عقیده دارند که موجودات بیگانه بر سطح کره‌ ماه،‌ پایگاه‌هایی را برای خود ایجاد کرده‌اند. شایعات،‌ اسناد محرمانه و افشاگران مدعی هستند که دولت‌ها و قدرت‌های سیاسی، اجازه نخواهند داد مردم از حقیقت ماجرا باخبر شوند.
این ایده که موجودات بیگانه،‌ بر روی کره‌ ماه در حال ساخت تجهیزات و پایگاه‌هایی مخصوص به خود باشند، می‌تواند دلیلی روشن برای عدم بازگشت ناسا به کره‌ ماه باشد. در واقع با پایان یافتن مأموریت‌های آپولو، دیگر انسان هیچ‌گاه به کره ماه بازنگشت. با تکنولوژی امروز، چرا ما انسان‌ها یک پایگاه فضایی را در سطح کره‌ی ماه ایجاد نکرده‌ایم؟ آیا این آسان‌تر نبود که پایگاه فضایی‌مان را در سطح قمر ماه ایجاد کنیم تا آنکه آن را به صورت شناور در مدار سیاره زمین قرار دهیم؟

میلتون ویلیام «بیل» کوپر ( Milton William Bill Cooper ) به عنوان یک افسر اطلاعاتی نیروی دریایی، اظهار داشته است که نه تنها در کره‌ ماه پایگاه‌هایی از بیگانگان فضایی وجود دارد، بلکه سازمان Naval Intelligence در ایالات متحده، نام این پایگاه‌ها را نیز لونا ( Luna)‌ نهاده است. ایشان در ادامه اضافه می‌کنند که یک عملیات بزرگ معدنی در آنجا در حال انجام است. این محل درست همان جایی‌ست که بیگانگان سفینه‌های بزرگ و غول‌ پیکر خود را نگهداری می کنند،‌ در حالی که سفر آنان به زمین توسط سفینه‌ها و بشقاب پرنده‌هایی کوچک تر انجام می‌گیرد.

علت عدم بازگشت ناسا به کره ماه چه بود؛ آیا بیگانگان مانع حضور انسان در ماه هستند؟!

علاوه بر تعداد بسیاری از اشیاء ناشناخته و عجیب و غریب در سطح کره‌ ماه، اظهارات فضانوردان سابق، مقامات دولتی و بسیاری از دانشمندان موجب شده است تا جزئیاتی شوم از تئوری توطئه بر ملا شود. همانطور که می‌دانیم، در طول مأموریت‌های آپولو، ناسا در چند مورد موفق شد زمین را به مقصد کره ماه ترک کند. اما چه اتفاقی به یک‌باره ناسا را برای چند دهه از تکرار این شگفتی بازداشته است؟

کره‌ ماه از مرموزترین اشیای آسمان است. تماشای این کره‌ی جذاب در آسمان بسیار جذاب و لذت بخش بوده و در طول تاریخ همواره مورد توجه انسان‌ها قرار داشته است.

اما آیا واقعا پایگاهی از موجودات بیگانه در این قمر وجود دارد؟ پاسخ این پرسش ساده نیست؛ آیا کشف سنگ‌هایی حاوی فلزاتی همچون “برنج”‌، از عناصر Uranium 236 و Neptunium 237 تصادفی‌ هستند؟

علت عدم بازگشت ناسا به کره ماه چه بود؛ آیا بیگانگان مانع حضور انسان در ماه هستند؟!

این عناصر تاکنون هیچ‌گاه به صورت طبیعی کشف نشده اند ! اورانیوم ۲۳۶ عنصری رادیو اکتیوی، حاصل مصرف شدن اورانیوم و فرآوری دوباره‌ی آن است و جالب تر اینکه نپتونیوم ۲۳۷ نیز یک عنصر فلزی رادیو اکتیوی،‌ ساخته‌ی راکتورهای اتمی است.

دکتر Harold Urey برنده‌ی جایزه نوبل شیمی،‌ از کشف سنگ‌هایی سرشار از تیتانیوم در سطح کره‌ی ماه به طور جدی شگفت زده شد و اعلام کرد این یکی از متحیرکننده‌ترین اکتشافات در طور مأموریت آپولو بوده است. چرا که هیچ‌ یک از محققین کشف این حجم از تیتانیوم در سطح کره‌ ماه را پیش‌بینی نمی‌کردند.

دکتر براندنبورگ ( Dr. Brandenburg) که در مأموریت کلمانتین ( Clementine Mission) با ناسا همکاری داشته اظهار دارد:

«مأموریت کلمانتین، یک آزمایش جدی برای بررسی این بود که آیا واقعاً بیگانگان در حال ساخت و ساز پایگاه‌های مخصوص،‌ در کره‌ ماه هستند؟ هدف آنان از این کار چه بود؟ از میان کلیه تصاویری که از این سازه‌ها در کره‌ ماه دیده ام، یکی از تأثیرگذارترینِ آنان راَکتوری بود به بزرگی ۱٫۵ کیلومتر! مشخصاً این سازه نباید آنجا میبود! هیچ شباهتی با تکنولوژی‌های ما نداشت و هیچ راهی برای ساختن آن توسط ما وجود ندارد، این بدان معناست که موجودات دیگری در آن‌جا حضور دارند!»

۷ فناوری ناسا در زندگی ما

بسیاری از فناوری‌ها هستند که ابداع یا اختراع مهندسان حوزه فضایی نیست، اما محققان آنها را برای استفاده های خاص بهینه می کنند. به مرور زمان فناوری های توسعه یافته سازمان های فضایی بزرگ جهان مانند ناسا وارد زندگی روزمره نیز می شود و فعالیت های روزمره را برای انسان آسان می کند.

 

فناوری ناسا
فناوری ناسا

ناسا بتازگی فهرستی از ۵۰ فناوری تجاری منتشر کرده است

 

ناسا بتازگی فهرستی از ۵۰ فناوری تجاری منتشر کرده است که طراحی اصلی آنها برای تحقیقات و ماموریت‌های ناسا انجام شده، اما اکنون در زندگی ما نقش مهمی ایفا می‌کنند. بعضی فناوری‌ها ایده اولیه دانشمندان علوم فضایی و بعضی فناوری های توسعه یافته هستند.

 

از عکاسی فضایی تا عکس های سلفی

در ماموریت‌های فضایی وزن کوچک‌ترین وسایلی که در فضاپیما قرار می‌گیرد، نیز اهمیت زیادی دارد و هر قطعه باید تا جای ممکن کم‌حجم و کم‌وزن باشد. همین محدودیت باعث خلاقیت و نوآوری در فناوری های فضایی می شود. از طرفی در گوشی تلفن‌های همراه هم عمر باتری و ابعاد دوربین اهمیت زیادی دارد. دوربین‌های عکاسی بسیار کوچک، اما باکیفیتی که اکنون در تلفن‌های همراه قرار می‌گیرد، محصول همین فناوری های کم حجم و سبک در برنامه‌های فضایی است. در واقع هنگامی که با گوشی همراه هوشمند از خودتان عکس می‌گیرید، در حال استفاده از یکی از فناوری های مربوط به ناسا هستید.

 

فناوری ناسا در زندگی,آشنایی با فناوری های ناسا در زندگی ما

دوربین های عکاسی بسیار کوچک، اما باکیفیتی که اکنون در تلفن های همراه قرار می گیرد

 

مهندسان ناسا از دهه ۱۳۷۰/ ۱۹۹۰ حسگرهایی به نام اکسید متال نیمه‌هادی(CMOS) را برای استفاده در دوربین‌های عکاسی توسعه داده‌اند. این نیمه هادی ها سال ها در رایانه ها استفاده می شد و برای اولین بار ناسا در دوربین‌هایی که راهی سفرهای فضایی می‌کرد، از آن استفاده کرد. این حسگرهای تصویر بسرعت در میان تولیدکنندگان محبوب شد و در دوربین‌های تلفن همراه از آن استفاده شد. این فناوری علاوه بر افزایش کیفیت دوربین های موبایل، تصاویر ویدئویی را نیز با کیفیت بالاتر ثبت می‌کند.

 

گرچه فناوری CCD جدیدتر از CMOS است، اما حسگرهای CCD، با افزایش تعداد پیکسل‌ها برای وضوح تصویر بالاتر، نیاز به مصرف انرژی بیشتر و باتری‌های بزرگ‌تر دارند که وزن را بالا می‌برد. ناسا نیز ابتدا از حسگرهای CCD استفاده می‌کرد، اما تصاویر دیجیتال با فناوری سبک‌تر و کوچک‌تر هم می‌توانست کیفیت بالا داشته باشد و به همین دلیل CMOS در ماموریت‌های فضایی و سپس در تلفن‌های همراه روی زمین مورد استفاده بیشتری قرار گرفت. این حسگرهای تصویر کمک می‌کنند تا تصاویر بیشتر در زمان کمتر و با کیفیت بالاتر تهیه شود.

 

فناوری مشابه باستان شناسی از قمرها و سیارک‌ها تا زمین

تجهیزات پیشرفته حفاری بر پایه لیزر در زمین، مدیون کار محققانی است که روی سطح و زیر سطح سیارات، سیارک‌ها و قمرهای منظومه شمسی کاوش انجام می‌دهند. در بسیاری از ماموریت‌های فضایی امکان حفاری وجود ندارد و پرتوهای لیزر می‌توانند در این شرایط به‌خوبی ایفای نقش کنند. بازتاب پرتوهای لیزر اطلاعات باارزشی از جنس و شکل سطوح غیرقابل دسترس در فضا به انسان می‌دهد. در نتیجه ناسا از فناوری تصویربرداری لیزری برای ماموریت‌های فضایی استفاده می‌کند. در شرایط ساده، نور لیزر فاصله‌ها را می‌سنجد. این فناوری می‌تواند برای توسعه نقشه‌های با وضوح بالا استفاده شود.

 

برنامه های فضایی, فناوری های مربوط به ناسا

ناسا از فناوری تصویربرداری لیزری برای ماموریت‌های فضایی استفاده می‌کند

 

اکنون نمونه‌های کوچک‌تری از این دستگاه طراحی شده است که در زمین هم استفاده می‌شود. باستان‌شناسان از این فناوری برای پیدا کردن و سالم در آوردن اشیای زیرخاکی استفاده می‌کنند. پرتوهای لیزری که برای کاوش‌های باستان‌شناسی به زیر سطح زمین فرستاده می‌شوند، بر اثر برخورد با یک مانع یا صخره برمی‌گردند و زمان رفت و برگشت پرتوها می‌تواند به محققان در شناسایی ابعاد و جنس مانع زیرسطحی کمک کند. به این ترتیب هم مراحل کاوش آسان‌تر می‌شود و هم شیء احتمالی زیر سطح با ضربه وسایل حفاری آسیب نمی‌بیند. اکنون با این فناوری نقشه‌های سه‌بعدی دقیقی از گوشه‌گوشه منظومه شمسی و کره زمین تهیه شده است. همچنین از این فناوری در ماشین‌های خودران هم استفاده می‌شود.

 

دوربین های تست ضربه خودرو

ناسا همواره به دوربین‌های زمخت با سرعت بسیار بالا برای ثبت تست سیستم‌های فرود و چترهای نجات نیاز دارد. به همین دلیل دوربین‌های مخصوصی برای این سازمان طراحی و ساخته شد که می‌تواند هزار فریم در ثانیه ثبت کند و همزمان داده‌ها را ذخیره کند. اکنون فناوری مشابه در دوربین هایی که صحنه‌های آزمون تصادف خودروها را ثبت می کنند، به کار گرفته شده است.

 

آشنایی با فناوری های ناسا,محصول ناسا برای حفاظت  در برابر لرزه ها

این فناوری در دوربین هایی که صحنه‌ی آزمون تصادف خودروها را ثبت می کنند، به کار گرفته است

 

دوربین های سرعت بالای ابتدایی از صحنه ها فیلمی ثبت می‌کردند و سپس قاب‌ها را به صورت حرکت آهسته نمایش می‌دادند، اما اکنون دوربین‌های سرعت بالا کاملا الکترونیک و از حسگرهای CCD یا CMOS استفاده می‌کنند. این دوربین‌ها بلافاصله بعد از تصویربرداری می‌توانند تصاویر را نمایش دهند و رویداد به طور کامل و دقیق بررسی می‌شود. این دوربین‌ها علاوه بر کمک به تشخیص آزمون ضربه‌پذیری خودرو، در مطالعات دلیل رخدادهای علمی نیز کاربردهای فراوانی دارند. برای مثال نقاط تنش یا حد آستانه تحمل یک وسیله را می‌توان با تصاویر ثبت شده این دوربین‌ها سنجید.

 

مواد مغذی مورد نیاز گیاهان

گیاه برای رشد نیاز به مواد و عناصر شیمیایی مختلفی دارد که معمولا آنها را از آب، خاک و نور خورشید دریافت می‌کند. معمولا گیاهان کربن، هیدروژن و اکسیژن مورد نیاز را از آب و هوای اطراف و مواد مغذی را از خاک دریافت می‌کنند، اما زمانی که صحبت از پرورش گیاهان خارج از زمین می‌شود، خیلی از عوامل دستخوش تغییر می‌شود. گیاهانی که در فضا رشد می‌کنند دسترسی به نور کافی خورشید، هوای کافی و از همه مهم‌تر مواد مغذی خاک ندارند. به همین دلیل ناسا برای اولین بار از کودهای تقویت‌شده و کم‌حجمی استفاده کرد که سرعت حل شدن مواد آنها آهسته‌تر است و می‌توان مطمئن شد گیاه میزان کافی از مواد مغذی را در زمان مشخصی دریافت می‌کند. اکنون شاهد گیاهانی هستیم که در ایستگاه فضایی بین‌المللی بخوبی رشد می‌کنند و علاوه بر این از این کودها در زمین نیز برای تقویت خاک‌های فقیر استفاده می‌شود.

 

جدیدترین فناوری های ناسا, معرفی فناوری های ناسا

ناسا برای اولین بار از کودهای تقویت‌شده و کم‌حجمی استفاده کرد

 

تصاویر پردازش‌ شده

فناوری تصویربرداری تشدیدشده مغناطیسی یا ام‌آرآی (MRI) اختراع سازمان فضایی آمریکا نیست، اما توسعه آن و استفاده‌ای که اکنون از آن می‌شود، نتیجه مطالعات ناسا روی این روش تصویربرداری است. ناسا نخستین بار از تکنیک ام‌آرآی در ماموریت‌های آپولو برای فرود روی سطح ماه استفاده کرد. تصویربرداری دیجیتالی تصاویر کیفیت عکس‌های گرفته شده از ماه را افزایش داد. پس از آن ماموریت کاربردهای این تصویربرداری در موضوعات دیگر و از همه مهم‌تر در بخش پزشکی آغاز شد. تصاویر ام‌آرآی امواج رادیویی و میدان مغناطیسی را همزمان به کار می‌برند و برخلاف تصاویر اشعه ایکس(X-Ray) امکان تصویربرداری از داخل استخوان را دارند. محققان به کمک تصاویر پردازش‌شده ماهواره‌ای می‌توانند زمین یا سیارات و قمرهای منظومه شمسی را با جزئیات زیاد مطالعه کنند. پزشکان نیز به کمک فناوری ام‌آرآی و استفاده از رنگ ها در این فناوری، انواع بافت ها را بررسی می کنند و یافتن لخته‌های خونی یا تومورها آسان‌تر می‌شود.

 

ابزارهای خنک نگهدارنده تجهیزات الکترونیکی

هنگامی که قطعات الکترونیک بیش از حد داغ می‌شوند، ممکن است آسیب ببینند یا حتی به اجسام اطرافشان آسیب برسانند. در جاذبه کم انتقال حرارتی طبیعی اتفاق نمی‌افتد و به همین دلیل خنک نگه داشتن تجهیزات یک چالش محسوب می‌شود. لوله‌های حرارتی وسیله‌ای است که برای تنظیم دما در دستگاه‌های الکترونیک در فضاپیماها یا ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده می‌شود. این لوله‌ها بدون نیاز به پمپ مکانیکی گرما را از منطقه گرم به منطقه خنک انتقال می‌دهند. لوله‌های حرارتی لوله‌های مهر و موم شده‌ای هستند که خلأ نسبی دارند و فقط کمی مایع در آنها وجود دارد.

 

آشنایی با فناوری های ناسا در زندگی ما,راهنمایی برای فناوری های ناسا

ابزارهای خنک نگهدارنده تجهیزات الکترونیکی در جراحی های مغز

 

این مایع کنار نقاط گرم بخار می‌شود و هنگامی که کنار نقاط سرد قرار می‌گیرد، چگال شده و بار دیگر به مایع تبدیل می‌شود. ناسا از نخستین پروازهای فضایی تاکنون از این فناوری استفاده می‌کند تا خنک ماندن تجهیزات در فضا تضمین شود. جراحان مغز و اعصاب حین عمل جراحی از پنس مخصوصی استفاده می‌کنند که با کمک الکتریسته بافت را برش داده و سپس جوش می‌دهد، اما الکتریسیته موجود در پنس گرمای اضافه تولید می‌کند. این گرما اندک است، اما باید به روش ایمنی پخش شود تا به بافت‌های سالم مغز آسیب نرساند. نمونه کوچک فناوری لوله‌های حرارتی برای پنس جراحی نیز ساخته شده است که به ایمنی و تاثیر بهتر جراحی مغز و اعصاب کمک می‌کند.

 

حفاظت در برابر لرزه‌ها

استفاده از سوخت هیدروژن مایع از دستاوردهای فناورانه موفق ناسا بوده است. هیدروژن نیرو محرکه بسیار سبک و قدرتمندی برای موشک‌های فضایی است و کمترین جرم مولکولی را میان ماده‌های شناخته‌شده تا به امروز دارد، اما هنگامی که سوخت داخل موشک به شکل غیریکنواخت بسوزد، باعث ایجاد ارتعاشاتی می‌شود و این ارتعاشات هرچند اندک باشد، آسیب‌های جدی به موشک‌ها یا خدمه پروازهای فضایی وارد می‌کند. اکنون ناسا سیستم ترکیبی طراحی کرده است که ارتعاشات و ضربه‌های موشک‌ها و کپسول‌های فضایی را کاهش می‌دهد.

 

محصولات ناسا در زندگی ما, برنامه های فضایی

ناسا از فناوری سوخت مایع برای جلوگیری از لرزش‌های بیش از حد موشک‌ها استفاده می‌کند

 

سیستم ارتجاعی موشک، حسگرهایی برای سنجش و تنظیم لرزه‌ها دارد و آنها را تا حدی خنثی می‌کند. ناسا از فناوری سوخت مایع برای جلوگیری از لرزش‌های بیش از حد موشک‌ها استفاده می‌کند. این فناوری می‌تواند به ثابت ماندن بناها و پل‌ها در طول زلزله نیز کمک کند. گواهی استفاده تجاری از این فناوری اکنون صادر شده و در ساختمانی در نیویورک آمریکا نیز نصب شده است. در ماموریت‌های فضایی به‌وجود آمدن یک خطا در بخشی از موشک یا فضاپیما می‌تواند کل ماموریت را از بین ببرد و به همین دلیل حفظ پایداری و ثبات سیستم اهمیت زیادی دارد. در زمین نیز بناهای غیرمستحکم باعث چند برابر شدن آسیب‌های زلزله می‌شوند و استفاده از این سیستم به پایداری بنا کمک می‌کند.

 

منابع: bigbangpage.com – howstuffworks.com – iflscience.com

عکس های باورنکردنی زمین از ایستگاه فضایی در سال ۲۰۱۶

واحد علوم زمین و سنجش از راه دور در مرکز فضایی جانسونِ ناسا  از میان هزاران تصویر ارسالی از ایستگاه فضایی ۱۶ تا از بهترین ها را انتخاب کرده است. تمام تصاویر‌ حیرت انگیزی که مشاهده می کنید توسط فضانوردان در ایستگاه بین المللی فضایی ثبت شده است.واحد علوم زمین و سنجش از راه دور در مرکز فضایی جانسونِ ناسا  از میان هزاران تصویر ارسالی از ایستگاه فضایی ۱۶ تا از بهترین ها را انتخاب کرده است. تمام تصاویر‌ حیرت انگیزی که مشاهده می کنید توسط فضانوردان در ایستگاه بین المللی فضایی ثبت شده است.واحد علوم زمین و سنجش از راه دور در مرکز فضایی جانسونِ ناسا  از میان هزاران تصویر ارسالی از ایستگاه فضایی ۱۶ تا از بهترین ها را انتخاب کرده است. تمام تصاویر‌ حیرت انگیزی که مشاهده می کنید توسط فضانوردان در ایستگاه بین المللی فضایی ثبت شده است.

عکس های زمین

 

 

برگرفته از
livescience
عکس های زمین
عکس های زمین

۵ سقوط فضایی تاریخ ساز

نزدیک به نیمی از فضاپیماهایی که با هدف فرود نرم روی اجرام دیگر منظومه خورشیدی به فضا پرتاب شده بودند، روی اهداف خود سقوط کردند و شکست خوردند. اما میان آنها ۵ ماموریت فضایی، نسبت به بقیه بسیار خبرسازتر شدند.

لونا- ۱۵ (۱۳۴۸)

اواخر دهه ۶۰ میلادی، روس ها مطمئن شدند که نمی توانند زودتر از آمریکایی ها، فضانوردانی را به ماه اعزام کنند. به همین دلیل چند روز قبل از پرتاب فضاپیمای آپولو ۱۱ آمریکا، روسیه فضاپیمای رباتیک لونا- ۱۵ را با هدف جمع آوری نمونه از ماه و بازگرداندن آن به زمین، به فضا پرتاب کرد. هدف روس ها بی اثر کردن موج تبلیغاتی آمریکایی برای اعزام انسان به ماه بود. اما نقص فنی در سامانه فرود این فضاپیما باعث سقوطش روی ماه و از بین رفتن آن شد. لونا- ۱۵، دومین تلاش شوروی برای بازگرداندن نمونه از ماه تا آن تاریخ بود.
سقوط فضایی
سقوط فضایی

فوبوس- ۲ (۱۳۶۷)

5 سقوط تاریخ ساز فضایی
ژوئن ۱۹۸۸ (تیر ۱۳۶۷)، شوروی فضاپیمای فوبوس- ۲ را با هدف فرود روی قمر فوبوس مریخ به فضا پرتاب کرد. این فضاپیما بهمن همان سال به مدار مریخ رسید و نزدیک به ۴۰ تصویر از این قمر به زمین مخابره کرد. سپس دو سطح نشین از آن جدا شدند و در مسیر فرود روی فوبوس قرار گرفتند. در حالی که هر دو سطح نشین در فاصله ۵۰ متری فوبوس بودند، ارتباط رادیوییی با فضاپیمای مادر قطع شد.
کارشناسان روسی پس از یک ماه تلاش، موفق شدند دوباره با فضاپیما ارتباط برقرار کنند. اما اطلاعات دریافتی نشان داد که هر دو سطح نشین فرود موفقیت آمیزی روی فوبوس نداشتند.

قطب نشین مریخ (۱۳۷۸)

5 سقوط تاریخ ساز فضایی
فضاپیمای قطب نشین، دی ۱۳۷۷ با هدف فرود روی قطب جنوب مریخ به فضا پرتاب شد. این فضاپیما آذر سال بعد به مریخ رسید. اما پس از آن ارتباط رادیویی با قطب نشین قطع شد. تلاش کارشناسان در آزمایشگاه جت پیشان ناسا برای برقراری اربتاط با آن بی نتیجه بود. بعدها ناسا توضیح داد که قطب نشین مریخ به دلیل بروز نقص فنی در سامانه موتورهای کاهنده سرعتش، با شتاب زیاد به مریخ برخورد کرد و از بین رفت. شکست این ماموریت در تغییر روند برنامه ریزی کاوش های سیاره ای در مریخ تاثیر مهمی داشت.

بیگل- ۲ (۱۳۸۲)

5 سقوط تاریخ ساز فضایی
سطح نشین اروپایی «بیگل- ۲» همراه با مدارگرد مارس اکسپرس بهمن سال ۱۳۸۲ به سیاره مریخ رسید. این سطح نشین پس از جداشدن از مارس اکسپرس برای فرود روی مریخ آماده شد. تمامی مراحل فرود بیگل- ۲ روی مریخ با موفقیت همراه بود. اما پس از فرود کارشناسان موفق به برقراری ارتباط با آن نشدند و عملا ماموریت شکست خورد. ظاهرا این فضاپیما پس از فرود موفق به بازکردن تجهیزاتش نشده بود. سال ۱۳۹۴، مدارگرد شناسایی مریخ (MRO) توانست با تصویربرداری از منطقه فورد بیگل- ۲، آن را پیدا کند.

جنسیس (۱۳۸۳)

 5 سقوط تاریخ ساز فضایی
فضاپیمای جنسیس سال ۱۳۸۰ با هدف جمع آوری ذراتی از بادهای خورشیدی و بازگرداندن آنها به زمین به فضا پرتاب شد. این فضاپیما ماموریت خود را با موفقیت در فضا انجام داد اما چتر محموله فرودش هنگام بازگشت به زمین باز نشد و در صحرای یوتای آمریکا سقوط کرد. دانشمندان این ماموریت اعلام کردند نزدیک ۷۰ درصد از نمونه های جمع آوری شده به کلی نابوده شده اند. این در حالی بود که وزن کل این نمونه ها بین ۱۰ تا ۲۰ میکروگرم برآورد می شد؛ یعنی حدود هزار برابر سبک تر از وزن یک پشه!

تصویر نجومی روز ناسا: شفق‌ قطبی در مشتری

مثل زمین، میدان مغناطیسی این غول گازی ذرات باردار ساطع شده از خورشید را به سمت قطبینش هدایت می‌کند. وقتی که ذرات باردار به اتمسفر برخورد می‌کنند، الکترون‌ها به طور موقت از مولکول‌های گاز موجود جدا می‌شوند و نیروی الکتریکی دوباره آن‌ها را مجبور به بازگشت می‌کند.

وقتی الکترون‌ها دوباره به مولکول‌ها برمی‌گردند، شفق قطبی نورانی تشکیل می‌شود. این عکس ترکیبی را اخیرا تلسکوپ هابل گرفته و شفق قطبی را در نور فرابنفش نشان می‌دهد. برخلاف شفق‌های قطبی زمینی، شفق قطبی مشتری دارای اشکالی شبیه به خط و نقطه است. در سمت راست و پایین مشتری می‌توانید لکه‌ی بزرگ قرمز مشهور این سیاره را ببینید. شفق‌های قطبی اخیر مشتری خیلی قدرتمند بودند و تقریبا با رسیدن فضاپیمای جونو به این سیاره همزمان شدند. فضاپیمای جونو به هنگام رسیدن به مشتری توانست بادهای خورشیدی زیر نظر بگیرد. بدین ترتیب شاید بتوانیم درک بهتری از شفق‌های قطبی مشتری و البته شفق‌های قطبی زمین بدست آوریم.

شفق قطبی در سیاره مشتری
شفق قطبی در سیاره مشتری

عکس زیبای ناسا از سحابی اسپاگتی

این سحابی در حقیقت یک «بازمانده‌ی ابرنواختری» است و با نام‌های Simeis 147 و Sh2-240 هم شناخته می‌شود. این سحابی حدود ۳ درجه و به اندازه‌ی ۶ ماه کامل را در آسمان اشغال کرده است. قطر سحابی حدود ۱۵۰ سال نوری است و در فاصله‌ی ۳۰۰۰ سال نوری از ما قرار دارد. این باقی مانده‌ی ابرنواختری عمری در حدود ۴۰ هزار سال دارد.

 سحابی اسپاگتی

سحابی اسپاگتی,عکس سحابی اسپاگتی,عکس ناسا از سحابی اسپاگتی,عکس روز ناسا,عکس سحابی,سحابی اسپاگتی
سحابی اسپاگتی

این بدین معنیست که نور انفجار ابرنواختری که این سحابی را ساخته اولین بار ۴۰ هزار سال پیش به زمین رسیده است. آن انفجار بزرگ فقط این سحابی را بوجود نیاورد بلکه از هسته‌ی ستاره‌ی اولیه، یک ستاره‌ی نوترونی یا تپ اختر هم برجای مانده است.

عکس روز ناسا :تصویر ۳۶۰ درجه‌ای که مریخ‌نورد کنجکاوی گرفت

عکس روز ناسا به تصویر ۳۶۰ درجه‌ای که مریخ‌نورد کنجکاوی از سطح سیاره سرخ گرفته اختصاص پیدا کرده است. این تصویر دید بسیار خوبی از سطح مریخ می‌دهد.

با کلیک بر روی عکس آن را در ابعاد بزرگتر ببینید

در پایین تصویر بدنه‌ مریخ‌نورد پیداست و در جلوی آن یک تپه‌ شنی سیاه‌رنگ پنج متری به نام نامیب دیده می‌شود. در فاصله‌ی دورتر و سمت راست تپه‌ شنی می‌توان قله‌ کوه شارپ را دید. این قله ۵٫۵ کیلومتر ارتفاع دارد و در مرکز دهانه‌ برخوردی ۱۵۰ کیلومتری گیل قرار گرفته است. دقیقا همان دهانه‌ای که کنجکاوی سال ۲۰۱۲ در آن فرود آمد. این تصویر ۳۶۰ درجه را می‌توانید از {اینجا} ببینید.

اگر دسترسی به اینترنت مناسب ندارید می‌توانید با کلیک بر روی عکس نمایی پانوراما از مریخ را ببینید.

افزایش قد به روش فضایی!

جف ویلیامز از ناسا در این باره اظهار کرد: فضانوردان پس از گذشت چند ماه در ایستگاه فضایی بین‌المللی، قدشان بلندتر می‌شود و پس از بازگشت بە زمین، دوباره بە قد طبیعی قبلی خود باز می‌گردند.

دانشمندان “اسکات” را به فضا فرستاده و “مارک”(برادر اسکات) را برای بررسی تغییرات جسمی وارد شده بر روی فضانوردان به صورت کنترل شده بر روی زمین نگه داشتند.

به گفته این دانشمندان، این آزمایش در حدود یک سال به طول انجامید. در طول این یک سال، نمونه خون “اسکات” از ایستگاه فضایی بین‌المللی به زمین فرستاده شده و با نمونه خون برادرش “مارک” مقایسه می‌شد.

محققان برای این پژوهش، “اسکات کلی” که ۳۴۲ روز را در فضا گذراند با “مارک” برادر دوقلوی وی مقایسه کرده و دریافتند که در این مدت قد “اسکات” در حدود پنج سانتی‌متر بلندتر شده است.

دانشمندان برای بررسی تفاوت‌های اساسی و دائمی به تجزیه و تحلیل‌های دقیق‌تری نیازمند هستند.

 

چرا فضا تاریک است ؟

با وجود خورشید و ستاره های نورانی دیگر، فضا پر از نور است، پس چرا ما همیشه آن را تاریک و سیاه رنگ می بینیم؟

جّو زمین به علت ترکیب مولکول‌های تشکیل دهنده‌اش بخش آبی از طیف نور خورشید را بیشتر پخش می‌کند و همین امر موجب می‌شود آسمان در طول روز به رنگ آبی و بسیار روشن دیده شود. از طرف دیگر شدت نور خورشید به حدی است که پخش‌شدگی زیاد این نور در جّو موجب رنگ باختن ستاره‌های کم‌نور در برابر نور خورشید می‌شود.

 

ما رنگ ها را به این دلیل میبینیم که نور به چشم ما باز می­ تابد. اگر شی­ئی بتواند طیف های مختلف نور را بازبتاباند، آن را سفید می بینیم. زمانیکه رنگ های مختلف را میبینیم، این امر بدین دلیل است که فقط بخشی از طیف نور قابل رویت بازتابانده می­ شود و باقی بوسیله شیئ مورد نظر جذب می ­شوند. بر روی زمین، این پدیده دلیل آبی بودن آسمان و سفیدی ابرها است.

 

هر کدام از این ها رنگ منحصربفرد خود را دارند و آن هم به دلیل نحوه پراکنده شدن و بازتاب نور توسط مولکول های موجود در هوا است. این پدیده در فضا رخ نمی­دهد زیرا فضا یک خلا کامل است و تنها چیزی که می ­تواند بدون واسطه از آن عبور کند نور است. نور به طور طبیعی مسیری مستقیم را طی می­ کند، بنابراین اگر بوسیله جرم هایی مانند سیاره­ ها و قمرها بازتابانده نشود به سادگی توسط فضا “جذب” می­شود. البته در اینجا جذب شدن بدین معناست که به سوی چشم های ما بازتابانده نمی­ شود.

 

چرا فضا تاریک است,دلیل سیاه بودن فضا,علت تاریک بودن فضا

نمایی از حلقه های زحل در مقابل سیاهی و تاریکی فضا. اعتبار عکس: موسسه علوم NASA / JPL

 

این مساله همچنین توضیح می­ دهد که چرا می­توانیم سحابی­ ها که باید توده­ های گاز غیرقابل رویت باشند را ببینیم. ما نمی­ توانیم هوایی که در جلوی مان قرار دارد را ببینیم، درست است؟ دلیل این قضیه این است که در سحابی­ ها و کهکشان ها، گازها و گرد و غبار نور ستارگان نزدیک آن ها را بازتاب می­ دهند بنابراین آنها برای ما قابل رویت می­شوند. البته اگر به یک سحابی وارد شوید گازها مانند زمانی که از آن فاصله دارید دیده نمی­ شوند.

 

تاریکی نشان دهنده نبود نور نیست. فضا پر از نور ستارگانی مانند خورشید است، ولی از آن جایی که چشم مسیر حرکت نور را نمی بیند و در فضا هیچ چیز، حتی مولکول های هوا هم وجود ندارد و خلا حاکم مطلق است، نور بازتاب نمی کند و در نتیجه ما فضا را تاریک و سیاه می بینیم.

 

در پایان، فضا برای ادراک ما سیاه است، زیرا سحابی­ های اندکی وجود دارند که می ­توانند مانند اتمسفر ما بر روی زمین نور را پراکنده کنند یا بازتاب دهند. به این دلیل که نور در خطی مستقیم حرکت می­ کند به نظر می­رسد که توسط خلا و فضای تهی جذب می­ شود در غیر اینصورت فضا شبیه به آسمان زمین به نظر می­ رسید.
منبع : bigbangpage.com