بایگانی دسته بندی ها: فناوری

۱۰ شهر برتر دنیا از نظر تکنولوژی در سال ۲۰۱۷

بر اساس گزارش شرکت آمریکا اکسپرت مارکت، مرکز فناوری ژونگ گوان کون در پکن جایگاه برترین قطب تکنولوژی در جهان را از سیلیکون ولی در سن فرانسیسکو گرفته است.
بر اساس گزارش برترین شهرهای تکنولوژی جهان در سال ۲۰۱۷، مرکز تکنولوژی ژونگ گوان کون در پکن با توجه به شرایط مناسب سرمایه گذاری در مراحل اولیه، عملکرد خوب در خروجی استارتاپ ها و هزینه مقرون به صرفه زندگی در این شهر تبدیل به مقصد اصلی برای درخشان ترین استعدادهای تکنولوژی در جهان شده است.
برای مشخص شدن این رتبه بندی ۱۰ معیار مختلف از جمله متوسط حقوق مهندسان نرم افزار، مدت زمان راه اندازی یک کسب و کار، هزینه زندگی و قیمت های اجاره ماهانه و شاخص رشد مورد بررسی قرار گرفت.
بعد از پکن، برلین که در سال ۲۰۱۶ رتبه نخست را به خود اختصاص داده بود به رده دوم سقوط کرد، و سن فرانسیسکو که سیلیکون ولی در آنجا قرار دارد، رتبه سوم را به خود اختصاص داد. شانگهای با شاخص رشد بالا، اجاره های ماهانه نسبتاً پایین و تجربه خوب استارتاپی شهر تازه وارد لیست امسال بود و در جایگاه ششم قرار گرفت.
این گزارش نشان می دهد که صنعت تکنولوژی چقدر پر سرعت و رقابتی در سطح بین المللی است. با اینکه سیلیکون ولی همچنان در برخی از کلیدی ترین زمینه ها برتر از دیگر شهرهاست، ولی رقبای بین المللی به خصوص در بحث جذب استعدادهای آتیه دار از آن پیشی گرفته اند.
در اینجا نگاهی داریم به ۱۰ شهر برتر تکنولوژی جهان در سال ۲۰۱۷٫
۱۰٫ ونکوور، کانادا
مرکز فناوری: سیلیکون ولی شمال (Silicon Valley North)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: نمایی از دورنمای شهری ونکوور در استان بریتیش کلمبیا کانادا.

۹٫ لندن، بریتانیا

مرکز فناوری: میدان سیلیکون (Silicon Roundabout)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: کارکنان مشغول کار با کامپیوترهای خود در TechHub، فضایی اداری برای کارآفرینان استارتاپی، در نزدیکی میدان اولد استریت در محله شوردیچ هستند، که با عنوان «میدان سیلیکون» در لندن معروف شده است.

۸٫ بوستون، ایالات متحده آمریکا

مرکز فناوری: جاده ۱۲۸ (Route 128)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: مردی روی صندلی های‌تکی مشغول استراحت است که این صندلی می‌تواند گوشی های هوشمند را شارژ کند و تشخیص دهد که وزن شخص چقدر است و آیا سیگار می کشد یا نه.

۷٫ بنگلور، هند

مرکز فناوری: سیلیکون پلاتو (Silicon Plateau)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: دو کارمند چینی و هندی شرکت هواوی در اداره ای در بنگلور هند.

۶٫ شانگهای، چین

مرکز فناوری: پارک های‌تک ژانگ جیانگ (Zhangjiang Hi-Tech Park)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: نمایی هوایی از پارک فناوری ژانگ جیانگ در شانگهای.

۵٫ تل آویو، اسرائیل

مرکز فناوری: سیلیکون وادی (Silicon Wadi)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: خودروی برقی رنو که با الگو از مدل مگان ساخته شده، در تل آویو به رسانه ها معرفی می شود.

۴٫ آستین، ایالات متحده آمریکا

مرکز فناوری: سیلیکون هیلز (Silicon Hills)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: نمایی از شب از شهر آستین آمریکا.

۳٫ سن فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا

مرکز فناوری: سیلیکون ولی (Silicon Valley)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: مردم در حال عبور از خیابان در مرکز تجاری شهر سن فرانسیسکو.

۲٫ برلین، آلمان

مرکز فناوری: سیلیکون آلی (Silicon Allee)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: راننده ای در حال هدایت خودروی برقی انرژی خورشیدی سونو موتورز (Sono Motors) در مراسم معرفی خودرو در برلین.

۱٫ پکن، چین

مرکز فناوری: ژونگ گوان کون (Zhongguancun)
10 شهر برتر تکنولوژی دنیا در سال 2017
شرح تصویر: زنی در حال عبور از میدانی در ژونگ گوان کون در چین.

۲۵ کشف نجومی برتر تاریخ

 هزاران سال است که با فرارسیدن شب، انسان چشم به آسمان می دوزد و به اسرار نهان در پرده مخمل ستاره بارانش می اندیشد. در تلاش برای رازگشایی از این پدیده مرموز، انسان توانست به دستاوردهای بزرگی دست یابد. از ابداع گاه شماری گرفته تا آخرین آن ها که کشف امواج گرانشی است؛ اما انتخاب برترین کشف های تاریخ نجوم کار ساده ای نیست. کارشناسان نشریه «All About Space»، صد کشف مهم تاریخ نجوم را فهرست کردند و از خوانندگان خود خواستند برترین آن ها را انتخاب کنند. حاصل این رای گیری، ۲۵ کشف برتر تاریخ نجوم است که در ادامه با آن ها آشنا می شوید.

۲۵٫ ماه چطور ساخته شد؟

سال ۲۰۰۱ (۱۳۸۰)، فرضیه برخورد عظیم که در دهه ۱۹۷۰ (۱۳۵۰) مطرح شده بود، محتمل ترین توضیح برای شکل گیری ماه دانسته شد. این فرضیه می گوید کره ای نوزاد به نام «تیا»، به اندازه مریخ، در مدار پیش زمین (زمین در حالت پیش سیاره) شکل گرفت، اما به خاطر اندازه و جرمش سرانجام حدود ۴٫۵ میلیارد سال پیش با زاویه ای اریب به سیاره ما برخورد کرد. این برخورد نه تنها تیا را به کل نابود کرد، بلکه بخشی از جُبه سیلیسی زمین را هم کند. وقتی تکه های جداشده از زمین راهی فضا شدند، گرانش بر آن ها حاکم شد و آن ها را در مداری دور زمین جمع کرد و بعد توده توده شان کرد.
 25 کشف نجومی برتر تاریخ
سرانجام از این توده ها جسمی به اندازه ماه شکل گرفت. در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳) و در پشتیبانی از همین نظریه، «دنیل هروارتس» از «دانشگاه گوتینگن» آلمان به همراه گروهش، سنگ های ماه را که فضانوردان آپولو به زمین آورده بودند، بررسی کرد و دریافت که اختلاف ها در ترکیبات ایزوتوپی زمین و ماه نشان می دهد که ۴۰ درصد ماه از تیا ساخته شده است.

۲۴٫ انسلادوس آب فشان دارد

فضاپیمای بی سرنشین «کاسینی» که در سال ۱۹۹۷ (۱۳۷۶) به سفری هفت ساله به زحل فرستاده شد، نخستین بار در نوامبر سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴) روی «انسلادوس» قمر زحل، آب فشان کشف کرد. منابع آب مایع در تصاویر دیده می شدند که از چهار عارضه خطی در ناحیه قطر جنوب این کره، معروف به «خطوط ببری»، به بیرون فوران می کردند.
این جت های یخی ذراتی را با سرعت بالا به فضا پرتاب می کردند و در میان دانشمندان موجب هیجان شده بودند، چرا که این کشف چه بسا تنوع محیط های احتمالا پشتیبان حیات را در منظومه شمسی گسترده تر می کرد. از زمان آن رصدها، شواهدی به دست آمده است که نشان می دهد این آب فشان ها به سوی پایین تا اقیانوسی از آب نمک زیر پوسته یخی این قمر امتداد دارند. درواقع، نتایج بررسی های هفت ساله که در سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳) جمع بندی شد، تعداد ۱۰۱ آب فشان مجزا را شناسایی کرد که از شکاف های نوارهای ببری فوران می کردند و از آن جا که آن ها با نقاط داغ کوچکی- با اندازه مناسب که نشان می دهد نتیجه چگالش بخارند- متقارن بودند، معلوم شد که ریشه های عمیقی دارند.
جالب این که معلوم شده است طی ۱۰ سال گذشته خروجی آب فشان ها ۵۰ درصد افت داشته و این، موجب مطرح شدن رازی دیگر شده است. خیلی زود بیشتر در این باره می فهمیم، چون قرار است نتایج آخرین پرواز کاسینی از میان این آب فشان ها و نمونه برداری از آن ها طی ماه های آینده منتشر شود.

۲۳٫ کشف پلوتو

اخترشناس آمریکایی، «پرسیوال لوول»، در سال ۱۹۰۵ (۱۲۸۳) وجود سیاره ای فراتر از نپتون را پیش بینی کرده بود، اما ت سال ۱۹۳۰ (۱۳۰۸) طول کشید تا سرانجام شواهدی از سیاره موسوم به «ایکس» کشف شود. سال قبل از آن، «کلاید تومبا»، محققی جوان، با طراحی های پرجزییاتش از مشتری و مریخ، روسایش را در رصدخانه لوول تحت تاثیر قرار داده بود و ۱۰ ماه بعد به معدن طلا رسید.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
تومبا وظیفه داشت با تلسکوپ استروکراف ۱۳٫۹ اینچی هر چند شب یک بار، از یک بخش آسمان عکاسی کند. در مرحله بعد او از وسیله ای موسوم به «مقایسه گر چشمک» استفاده می کرد که نوعی چشمی برای تشخیص تفاوت های بین دو عکس گرفته شده از آسمان شب بود. این روش سرانجام در ۱۲۸ فوریه ۱۹۳۰ (۲۹ بهمن ۱۳۰۸)به او امکان داد جسمی سیاره مانند را آشکار کند. این کشف سه هفته بعد، در ۱۳ مارس (۲۲ اسفند)، اعلام شد و نام «پلوتو» در روز اول ماه می (۱۱ اردیبهشت ۱۳۰۹) انتخاب شد.
این کشف در سراسر دنیا هیجان به پا کرد. چرا که اخترشناسان، مشتاق فهمیدن رازهای بیشتر درباره این سیاره و یافتن شواهدی از دیگر اجرام بودند و این اشتیاق سرانجام منجر به شکل گیری ماموریت پیشگامانه «نیوهورایزنز» (افق های نو) شد.
باوجود همه این هیجان ها، به دنبال کشف اریس در سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲) و رصد دیگر اجرام کوچک تر در کمربند کوییپر، «انجمن جهانی نجوم» در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵)، پلوتو را در طبقه سیاره های کوتوله قرار داد. به این ترتیب تعداد سیاره ها دوباره هشت تا شد. اما «مایک براون»، اخترشناس «موسسه کلتک»، به تازگی اعلام کرده به شواهد وجود جرمی عظیم در دوردست های منظومه شمسی دست یافته که خودش آن را «سیاره نهم» نامیده است.

۲۲٫ ستاره ها امواج رادیویی تولید می کنند

وقتی وظیفه بررسی تداخل های حاصل از توفان ها در فرکانس های رادیویی بر عهده «کارل یانسکی» گذاشته شد، او با خودش فکر کرد فقط عامل تداخل های بزرگ را در مخابرات رادیویی کارفرمایش بر فراز اقیانوس اطلس کشف خواهدکرد. او حتی در بلندپروازانه ترین رویاهایش نمی دید که آزمایش هایش در سال ۱۹۳۲ (۱۳۱۱) در آزمایشگاه تلفن بل او را به «ستاره ای رادیویی» تبدیل کند.
نخستین یافته های او گمان هایی را تایید کرد: بیشتر پارازیت را می شد به توفان های دور و نزدیک نسبت داد، اما معلوم شد یافتن توضیحی برای وجود نویز اضافی زمینه کار دشواری است. او این موضوع را برای مدتی طولانی و به دقت بررسی کرد و متوجه شد که انگار منشا آن خورشید است و ظاهرا در چرخه ای ۲۴ ساعته- یا دقیق تر، چرخه ای به مدت ۲۳ ساعت و ۵۶ دقیقه- تکرار می شود.
از آن جا که این یکی از مشخصه های ستاره های ثابت بود، منجر به نتیجه ای شگفت انگیز شد. یانسکی دریافت که این تابش درواقع از مرکز راه شیری می آید و ستاره ها انرژی را نه تنها به شکل امواج نوی که به شکل امواج رادیویی هم از خود گسیل می کنند. البته یافته های او در سطح وسیعی نادیده گرفته شد.
وقتی سرانجام یکی از مهندسان همکار او، «گروت ریبر»، رد سال ۱۹۳۷ (۱۳۱۶) با تلسکوپ ۹٫۶ متری خودش این  کشف را تایید کرد، بالاخره کشف امواج رادیویی ستاره ها به رسمیت شناخته شد.

۲۱٫ انرژی ستاره ها را فرایند همجوشی تامین می کند

«آرتور ادینگتون»، اخترشناس انگلیسی، زمانی اعلام کرد که انرژی ستاره ها را فرایند همجوشی هسته ای تامین می کند. او گفت همجوشی هسته های کوچک برای تولید مقادیر عظیم انرژی همان منبعی است که انرژی ستاره ها را فراهم می کند. او سپس شرح داد که علت تابش خورشید، تبدیل اتم های هیدروژن به هلیم است و این که ستاره منظومه شمسی ۱۰۰ میلیارد سال می درخشد تا این که سرانجام سوختش به پایان برسد.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
دانشمندان طی سال ها نظرات و حدسیاتشان را حول همین نظریه بنا کرده اند و حالا همه پذیرفته اند که خورشید، هسته ای چگال و بسیار پرفشار دارد که درونش اتم های هیدروژن پرسرعت با هم برخورد می کنند و هسته هایشان به هم جوش می خورند تا هلیم بسازند و حرارت تولید کنند. این فرایند، انرژی را به سوی بیرون گسیل می کند و موجب می شود فوتون ها در منطقه تابشی خورشید به ضخامت ۲۸۹ هزار کیلومتر به این سو و آن سو بازتاب شوند تا این که سرانجام راهی منطقه همرفتی شوند، بعد هم به سطح برسند و به بیرون تابش شوند. تازه وقتی سوخت هیدروژن تمام شود، واکنش های همجوشی دیگری رخ می دهند و این موجب تغییراتی در ستاره می شود.

۲۰٫ کشف بوزون هیگز

فیزیکدانان ۴۵ سال بود که بدون هیچ موفقیتی به دنبال «بوزون هیگز» می گشتند. بوزون هیگز هفدمین قطعه از مدل استاندارد فیزیک نظری است که قوانین مربوط به برهمکنش میان ذرات سازنده همه اتم ها، مولکول ها و ماده عالم را مشخص می کند. دانشمندان مرکز «سرن» برای کشف این که این ذرات چطور جرم به دست می آورند، تلاش بسیاری کردند و تا ساخت «برخورددهنده بزرگ هادرونی» (LHC) به درازای ۲۷۸ کیلومتر در عمق حدود صد متری زیر زمین در مرز سوییس و فرانسه پیش رفتند.
تکمیل این تجهیزات یک دهه طول کشید و ۴٫۷۵ میلیارد دلار هزینه برداشت و در نهایت، روز چهارم جولای ۲۰۱۲ (۱۴ تیر ۱۳۹۱) به نتایجی رسید که همه منتظرش بودند. ابزار LHC یک شتاب دهنده ذرات است که ۹۳۰۰ آهنربای ابررسانای آن تا دمای ۲۷۱٫۲۵- درجه سلسیوس سرد می شود و قادر است دو پرتو پروتون را با سرعت نزدیک به سرعت نور به هم بکوبد.
دانشمندان با جست و جو در بقایای برجامانده از تصادم های متعدد می خواستند ردی از شواهد وجود بوزون هیگز بیابند، ذره ای که «پیتر هیگز» به طور اتفاقی در سال ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) وجودش را پیشنهاد کرد. داده ها نشان از وجود ذره ای داشتند به جرم ۱۲۵٫۳ گیگاالکترون ولت که جرمش ۱۳۳ بار بیشتر از یک پروتون است. با این که هنوز آزمایش های بیشتری برای اندازه گیری دیگر ویژگی های بوزون هیگز باقی مانده، این کشف ما را یک قدم به رازگشایی از عالم نزدیک تر کرده است.

۱۹٫ کهکشان ما شکلی مارپیچی دارد

یکی از مشکلات نقشه برداری از راه شیری این است که ما درونش هستیم و سخت است که تصویری کلی از شکلش به دست آوردم. اما وقتی «هارلو شیپلی» مشغول بررسی خوشه های کروی- اجتماعات کروی شکل از ستاره ها- بود، کم کم شروع به ترسیم تصویری کلی از کهکشانمان کرد.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
به مرور زمان و با استفاده گسترده تر از تلسکوپ های رادیویی- که می توانستند از میان غبار هم ببینند- کشف شد که شکل کهکشان ما، نه آن طور که از ابتدا تصور می شد بیضوی، بلکه مارپیچی است، این بررسی ها نه تنها راه شیری را با دوسوم کهکشان های شناخته شده عالم در یک طبقه قرار داد، بلکه همچنین نشان داد زمین در دوسوم راه از مرکز کهکشان به سوی یکی از لبه هایش قرار دارد. اما هنوز همه چیز را درباره ویژگی های کهکشان های مارپیچی نمی دانیم. تازه در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴)، رصدهای تلسکوپ فضایی «اسپیتزر» تایید کرد که کهکشان راه شیری کهکشانی مارپیچی- میله ای است؛ یعنی شکل توده ستاره های مرکزش به جای کروی بودن، مستطیل شکل یا شبیه به یک میله است و تازه پارسال بود که بیشتر بخش های خالی پازل نقشه مارپیچی راه شیری شروع به پرشدن کردند.
در میان داده های «کاوشگر میدان دید باز پویش فروسرخ ناسا» (معروف به وایز، WISE» بیش از ۴۰۰ زایشگاه ستاره ای پوشیده در غبار کشف شدند که شکل مارپیچی بازوهای کهکشان را دنبال می کنند. به گفته ناسا، این داده ها مدل چهاربازویی ساختار مارپیچی راه شیری را تایید می کنند. درون همین بازوهاست که بیشتر ستاره های کهکشان متولد می شوند.

۱۸٫ زمین گرد است

اندیشه گرد بودن زمین به یونان باستان باز می گردد و عموما آن را به «فیثاغورس» منسوب می کنند که براساس رصد یک ماه گرفتگی در قرن ششم پیش از میلاد به این نتیجه رسید. از آن زمان- و با رد شدن نظریه تخت بودن زمین- ماهیت کروی زمین طی قرن های بعدی بارها اثبات شده است. این موضوع به ما امکان داده است که سیاره مان را بهتر درک کنیم و زمین و فضا را موثرتر کاوش کنیم، چون  دانشمندان حالا بهتر می توانند نظریاتشان را تدوین کنند و بعد در تلاش برای تاییدشان راهی فضا شوند.  مسلما وقتی فضانوردان زمین را از دور دیدند، درستی نظریه گرد بودن زمین قطعی شد. البته جالب است که دریافته ایم سیاره مان نه کره ای کامل بلکه کره واری بی نظمی با یک برآمدگی روی استوایش است.

۱۷٫ روی سطح کره های دیگر هم آتشفشان های فعال وجود دارند

«لیندا مورابیتو» در سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۳) در «آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا» (JPL) شروع به کرا کرد، اما بهترین فرصت زندگی اش پنج سال بعد به سراغش آمد، وقتی مهندس سامانه پردازش تصویر جهت یابی اپتیکی و دستیار جهت یابی فضاپیمای «وویجر ۱» شد. در روز نهم مارس ۱۹۷۹ (۱۸ اسفند ۱۳۵۷)، او مشغول پردازش عکس هایی از این فضاپیما بود که متوجه ناهنجاری هلالی شکل بزرگی درست کنار لبه کره «آیو»، قمر مشتری شد.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
بعد از بررسی عمیق تر به این نتیجه رسید آنچه می بیند به فعالیت های آتشفشانی مرتبط است. چند روز بعد، حدسش تایید شد. آن تصویر درواقع ابری به بلندای ۲۷۰ کیلومتر بود و این نخستین بار بود که آتشفشان فعالی خارج از زمین شناسایی می شد. امروز می دانیم که آیو بیش از ۱۵۰ آتشفشان فعال دارد و پیش بینی می کنیم در مجموع حدود ۴۰۰ عدد داشته باشد.

۱۶٫ یافتن شبیه ترین سیاره به زمین

تعداد سیاره های شناخته شده در عالم از مرز سه هزار گذشته است؛ هرچند شیبه سازی های رایانه ای «اریک زگریسون» از دانشگاه اوپسالا»ی سوئد نشان می دهد احتمالا ۷۰۰ میلیارد میلیارد (۱۰۲۰×۷) سیاره در عالم وجود دارند. او می گوید که از آن تعداد، احتمالا هیچ یک دقیقا شبیه زمین نیست، اما اخترشناسان تا امروز چندین سیاره زمین مانند کشف کرده اند.
در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶)، سیاره ای که به گرد ستاره «گلیس ۵۸۱» در فاصله ۲۰٫۴ سال نوری از زمین می گشت، کشف شد و نخستین «ابرزمین» نام گرفت. هر چند این کشف با اندکی شک و شبهه همراه بود، اما هیجان زیادی ایجاد کرد. معلوم شد این سیاره که به نظر می رسید جرمی زمین مانند داشته باشد و به «گلیس d581» معروف شد، جرمی حدود هفت برابر زمین دارد. در منطقه ای سکونت پذیر ستاره اش قرار گرفته است و بنابراین احتمالا دارای جو و شاید اقیانوس مایع باشد.

۱۵٫ نخستین ستاره تپنده

25 کشف نجومی برتر تاریخ
بحث ستاره های تپنده نخستین بار در شب ۲۸ نوامبر ۱۹۶۷ (۱۷ آذر ۱۳۴۶) مطرح شد، اما این کشف در هاله ای از بحث و اختلاف نظر گیر افتاد. دانشجویی به نام «جاسلین بل برنل» نخستین کسی بود که این تپنده ها را رصد و به دقت تحلیلشان کرده بود. کشف بل برنل خارق العاده بود. چیزی که او دید، گسیل تپ های رادیویی غیرعادی طی فوران های منظم و پرسرعت از تک نقطه ای در فضا بود. بعد از یک ماه ار و تلاش برای دریافتن این که آیا تلسکوپ مشکلی دارد، دومین ستاره تپنده (یا تپ اختر) هم کشف شد. در نهایت چنین نتیجه گیری شد که تپ اخترها، ستاره های نوترونی چرخان به شدت مغناطیسی اند که بعد از مرگ ستاره های پرجرم، طی انفجارهای ابرنواختری، از بقایای آن ها شکل گرفته اند. کشف تپ اخترها نخستین شاهد بر درستی نظریه گرانشی آلبرت اینشتین بود.

۱۴٫ بخشی از عالم گم شده

سال ۱۹۳۳ (۱۳۱۲)، «فریتس تُسویکی»، اخترشناس سوییسی، به درستی بیان کرد آنچه در عالم می بینیم همه چیزی نیست که وجود دارد. او در بررسی هایش از «خوشه گیسو» در دهه ۱۹۳۰ (۱۳۱۰) متوجه شد که مقدار ماده مرئی کهکشان هایی که سرعت بالایی دارند، برای ایجاد گرانش لازم برای منسجم ماندن آن ها کافی نیست و بنابراین به دنبال عامل انسجام آن ها گشت. البته بررسی های او بلافاصله پذیرفته شد. امروز می دانیم چیزهای دیگری نیز در عالم وجود دارند. آن ها ماده تاریک و انرژی تاریک هستند که در مجموع ۹۶ درصد عالم ما را می سازند (و هر آنچه ما می بینیم فقط چهار درصد باقی مانده است).

۱۳٫ کشف نخستین سیاهچاله ابرپرجرم

در مرکز کهکشان هایپرجرم، سیاهچاله های ابرپرجرمی وجود دارند که به احتمال قوی از رمبش ابرهای عظیم گاز میان ستاره ای شکل گرفته اند. در سیاهچاله های «عادی» که جرم هایی تا ۲۰ برابر جرم خورشید دارند کشش گرانش چنان قوی است که حتی نور نمی تواند از آن ها بگریزد. تفاوت بزرگ در این است که سیاهچاله های ابرپرجرم ممکن است تا ۱۰۰ میلیون برابر خورشید جرم داشته باشند.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
در سال ۱۹۷۱ (۱۳۵۰)، «مارتین ریس» و «دانلد لیندن- بل»، اخترشناسان «دانشگاه کمبریج»، فرضیه ای مبنی بر وجود سیاهچاله ای ابرپرجرم را در مرکز راه شیری ارائه کردند. سه سال بعد، «بروس بلیک» و «رابرت براون»، اخترشناسان آمریکایی، منبع رادیویی فشرده و متغیری را در قلب راه شیری یافتند و آن را «قوس A» نامیدند. این کشف فوق العاده ای بود که به شواهدی مبنی بر وجود سیاهچاله ای ابرپرجرم در آن مکان اشاره داشت. از آن زمان، به طور قطع معلوم شده که این نقطه مرکز کهکشان است و بقیه کهکشان دور آن در گردش است.

۱۲٫ کهکشانی بلافاصله پس از مهبانگ

کهکشان هایی که در آسمان شب می بینیم، به نوعی چشم اندازی به گذشته هستند. نور آن ها بیشتر اوقات میلیاردها سال برای رسیدن به ما در راه بوده است، بنابراین ممکن است بتوانیم کهکشان های ابتدایی را بسیار نزدیک (دست کم به طور نسبی) به زمان انفجار بزرگ (مهبانگ) کشف و رصد کنیم.
در بهار سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۴)، کهکشانی به نام «EGS-zs8-1» در صورت فلکی «عوا» کشف شد که دانشمندان گمان می کردند دورترین و قدیمی ترین کهکشان رصدشده در عالم باشد. هر چند، فقط دو ماه بعد از آن کشف، کهکشان دیگری به نام «EGSy8p7» رصد شد و معلوم شد که ۱۳٫۲ میلیارد سال طول کشیده است تا نور این کهکشان به زمین برسد؛ یعنی این مجموعه از ستاره ها فقط ۶۰۰ میلیون سال پس از انفجار بزرگ وجود داشته است. این عدد مبتنی بر درک فعلی ما از سن ۱۳٫۸۲ میلیارد ساله عالم است.

۱۱٫ زمین میدان مغناطیسی دارد

اثرات میدان مغناطیسی زمین از بیش از دو هزار سال پیش برای انسان شناخته شده بوده است؛ هر چند، تازه «مدتی» پس از آن بود که دانشمندان فهمیدند این اثرات ناشی از جریان های همرفتی حاصل از حرکات چرخشی آهن داغ مذاب در هسته سیاره است. زمین، بدون میدان مغناطیسی هیچ راهی برای منحرف کردن جریان ذرات بارداری که در قالب باد خورشیدی از خورشید به سوی بیرون جریان دارند، در اختیار ندارد. بنابراین، میدان مغناطیسی پشتیبان جو زمین است.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
سال ۱۹۰۶ (۱۲۸۵)، «برنار برونه» زمین شناس فرانسوی، مشغول بررسی نمونه سنگ های آتشفشانی بود که از ناحیه ای بسیار کم جمعیت در فرانسه به نان «اوورنیه» (Auvergne) جمع آوری :رده بود. وقتی آن سنگ ها را آزمایش کر، متوجه شد که برخی از آن ها شامل ذرات آهنی هستند که وقتی گدازه می شده است، در خلاف جهت قطب فعلی زمین، مغناطیسی شده بودند. او که می دانست گدازه مذاب وقتی خنک شود، نمونه ای از قطبیت زمین را در خود حفظ می کند، کشف کرد که میدان مغناطیسی زمین ممکن است تغییر جهت بدهد و وارونه شود.
قطب های زمین هر چندصد هزار سال جا به جا می شوند. هر چند زمانی در گذشته بسیار دور این اتفاق هر پنج میلیون سال می افتاده و آخرین بار ۷۸۰ هزار سال پیش رخ داده است. احتمالش وجود دارد که این اتفاق در دوران زندگی ما بیفتد، چرا که ۲۰۰ سال است میدان مغناطیسی زمین رو به ضعیف شدن می رود که نشانه ای از فروپاشی و برعکس شدن آن است. اگر چنین شود، ممکن است به طور نامطلوبی بر شبکه های برق و البته جهت یابی حیوانات تاثیر بگذارد.
•    قطب شمال جغرافیایی: نقطه ای در نیمکره شمالی زمین که محور چرخش زمین با سطح سیاره متقاطع می شود.
•    فاصله بین قطب ها: قطب های مغناطیسی و جغرافیایی حدود ۱۱٫۵ درجه با هم زاویه دارند.
•    قطب شمال مغناطیسی: این قطب در نزدیکی قطب جنوب زمین واقع شده است و جایی است که میدان مغناطیسی سیاره به صورت عمودی رو به پایین قرار دارد.
•    قطب جنوب مغناطیسی: قطب جنوب مغناطیسی زمین در نزدیکی قطب شمال جغرافیایی قرار گرفته است. تاکنون به این فکر کرده اید که چرا قطب شمال قطب نما همیشه رو به شمال جغرافیایی می ایستد؟
•    قطب جنوب جغرافیایی: نقطه ای در نیمکره جنوبی زمین که محور چرخش زمین با سطح سیاره متقاطع می شود.

۱۰٫ تابشی که نظریه مهبانگ را اثبات کرد

در سال ۱۹۶۵ (۱۳۴۴)، «آرنو پنزیاس» و «رابرت ویلسون»، اخترشناسان رادیویی، به طور تصادفی تابشی را کشف کردند که به «تابش ریزموج زمینه کیهانی» (CMB) معروف شد. آن ها مشغول پیمایش آسمان به کمک آنتن رادیویی «هالمدل هورن» در نیوجرسی بودند که این کشف اتفاق افتاد. آن ها در تلاش برای یافتن امواج الکترومغناطیسی نامرئی بودند، اما نویزی در زمینه آسمان مدام در کارشان اخلال ایجاد می کرد و آن ها به هر راهی برای حذف این نویز متوسل شدند. وقتی نویز مصرانه باقی ماند، سرانجام آن دو تسلیم شدند و به نتیجه ای خیره کننده رسیدند: آین نویز از جایی بیرون از کهکشان خودمان می آمد. آن ها داده ها را در اختیار اخترشناسان دیگر گذاشتند و شگفت زده شدند وقتی شنیدند شاید این نویز آخرین بقایای نوری از انفجار بزرگ باشد.
حدود ۱۳٫۷۲ میلیارد سال طول کشیده است تا این تابش به زمین برسد و منشأ آن ۳۷۸ هزار سال پس از انفجار بزرگ (نخستین لحظه ای که فوتون ها امکان سفر آزادانه را یافتند) بوده است. کشف این تابش نسبتا یکنواخت از امواج رادیویی در زمینه آسمان به اخترشناسان کمک کرد به ترکیبات عالم پی ببرند و حتی منجر به شکل گیری فرضیه های ماده تاریک و انرژی تاریک شد. در حال حاضر ماموریت اروپایی «پلانک» که در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) پرتاب شد، بهترین نقشه برداری را از تابش CMB انجام داده است.

۹٫ گالیله قمرهایی را به دور مشتری کشف کرد

در سال ۱۶۱۰ (۹۸۹)، «گالیله» گمان کرد حین رصد مشتری سه ستاره را روی یک خط در نزدیکی آن دیده است. این اتفاق موج هیجان اخترشناس ایتالیایی شد، اما تازه با رصدهای دقیق تر بود که او متوجه چیزی غیرعادی شد. او انتظار داشت وقتی مشتری در آسمان حرکت می کند، از کنار آن سه ستاره بگذرد؛ اما درعوض، ستاره ها به غرب مشتری جا به جا شده بودند، ستاره چهارمی به جمعشان پیوسته بود و همگی سیاره را در مسیرش همراهی می کردند.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
او دریافت که آن ها نه ستاره، بلکه قمر هستند. باور غالب در آن زمان این بود که خورشید و ماه و همه اجرام دیگر دور زمین می گردند، با این حال کشف چهار قمر گرد مشتری نشان می داد که ممکن است مرکز گردش دیگری هم وجود داشته باشد. رصدهای گالیله ضربه ای به مدل زمین، مرکز منظومه شمسی بود و شواهد محکمی ارائه می داد از این که خورشید مرکز عالم است، نه زمین. گالیله به کفرگویی محکوم شد. البته بعدها معلوم شد که او درست می گفته است. کارهای او به جدا شدن علم از فلسفه و دین کمک کرد.

۸٫ ما از غبار ستاره ای شکل گرفته ایم

دانشمندان مدتی است که می دانند منشأ اتم های بدن ما ستاره های است که پیش از ۴٫۵ میلیارد سال پیش متولد شده اند. در واقع، وقتی معلوم شد عالم در آغاز فقط از هیدروژن و مقدار کمی هلیم تشکیل شده بود، همه چیز سر جایش قرار گرفت. بیش از ۹۶ درصد بدن انسان از هیدروژن، اکسیژن، کربن و نیتروژن ساخته شده است. بدن ما همچنین شامل کلسیم، پتاسیم، گوگرد، منیزیم، آهن روی، مس و بسیاری دیگر از عناصر است. منشأ همه این عناصر ستاره های نخستین است، چرا که ستاره ها نوعی راکتور هسته ای هستند. بدون ستاره ها ما هم وجود نمی داشتیم، زیرا همین طور که ستاره ها هیدروژن را به هلیم تبدیل می کردند، ماده لازم برای ساخته شدن بدن های ما را می ساختند. وقتی آن ستاره ها منفجر شدند و مردند، آن عناصر به زمین رسیدند و سنگ بناهای حیات را فراهم کردند. بنابراین، ما عملا می توانیم ستاره ها را نیاکان خود بدانیم.

۷٫ سن عالم ۱۳٫۸۲ میلیارد است

25 کشف نجومی برتر تاریخ
برای عالم آرزوی «تولد مبارک» می کردیم. فقط اگر تاریخی داشتیم که تولدش را معلوم می کرد. در حال حاضر، فقط می توانیم براساس شواهدی که داریم، تخمین های بسیار دقیقی از سن عالم بزنیم. دانشمندان اکنون با قاطعیت می گویند سن عالم ۱۳٫۸۲ میلیارد سال است، یعنی ۱۰۰ میلیون سال بیشتر از چیزی که قبلا فکر می کردیم. در مارس سال ۲۰۱۳ (۱۳۹۲) به این عدد رسیدیم؛ زمانی که تلسکوپ فضایی «پلانک»، متعلق به سازمان فضایی اروپا، طی ۱۵٫۵ ماه، یک میلیارد نقطه را در آسمان رصد کرد و نقشه ای دقیق از افت و خیزهای کوچک دمایی در تابش ریزموج زمینه کیهان ترسیم کرد.

۶٫ پیدا کردن راهی برای ارسال فضاپیما به مدار سیارات

در سال ۱۹۵۷ (۱۳۳۶)، اتحاد جماهیر شوروی سابق، ماهواره ای «اسپوتنیک ۱» نخستین ماهواره ای که به مدار بیضوی نزدیک زمین می رفت- را پرتاب کرد و نه تنها جرقه مسابقه فضایی با ایالات متحده آمریکا را زد (ناسا یک سال بعد شکل گرفت)، بلکه ثابت کرده انسان برای ارسال فضاپیما به دور سیارات راهی یافته است.
شوروی شاهکارش را با ارسال فضاپیما به ماه ادامه داد و بالاخره در آوریل سال ۱۹۶۶ (۱۳۴۴) بود که فضاپیمای «لونا ۱۰»شوروی در مداری دور قمر زمین قرار گرفت، چهار ماه پیش از ایالات متحده. هر چند، «مارینر ۱» فضاپیمای متعلق به ناسا- نخستین فضاپیمایی شد که به گرد سیاره ای دیگر قرار گرفت؛ این فضاپیما در سال ۱۹۷۱ (۱۳۵۰) به مریخ رسید.
مارینر ۱ مسابقه رسیدن به مریخ را یک ماه زودتر از شوروی برد. بدون محاسبات پیچیده، شامل فیزیک و مدارها و کشش گرانش، هیچ یک از این ها شدنی نبود. تلاش های ابتدایی بر کارهای «یوهانس کپلر»، اخترشناس و ریاضیدان آلمان استوار بود که در قرن هفدهم معلوم کرد مدار سیارات بیضوی است. اما ارسال فضاپیما به مدار سیارات دیگر فواید دیگری هم داشت: امروز می توانیم از سیارات سر راه برای سرعت دادن به فضاپیما، کمک گرانشی بگیریم (مانور قلاب سنگ گرانشی) و به این ترتیب در مصرف سوخت صرفه جویی و از سیاره ای به سیاره دیگر، بهتر طی مسیر کنیم.

۵٫ آب روی مریخ

مدت ها امید داشته ایم روی مریخ حیات بیابیم، اما در حالی که همچنان منتظر این کشف خاص هستیم، جست و جو به دنبال آب جاری بر سطح سیاره سرخ به نتایج بسیار بهتری رسیده است. در ژوئن سال ۲۰۰۰ (۱۳۷۹)، دانشمندان ناسا با استفاده از فضاپیمای «کاوشگر سراسری مریخ» (MGC) عوارضی را رصد کردند که نشان از وجود منابع آب در سطح یا نزدیک سطح این سیاره داشتند. در تصاویر آب راه هایی دیده می شدند که ظاهرا آب جاری آن ها را ساخته بود، همچنین رسوبات خاک و سنگی که گویی همان جریان ها حملشان کرده بود.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
از آن زمان شواهدی بیشتری کشف شده اند. در سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵)، تحلیل تصاویر MGS رسوباتی را آشکار کرد که نشان می داد در دهه قبل از آن، آب از میانشان گذشته است و در سپتامبر ۲۰۱۵ (۱۳۹۴) هم، دانشمندان از دیدن نوارهای تیره بر سراشیب های تند در تصاویر مدارگرد شناسایی مریخ (MRO) طی فصل گرم این سیاره بسیار هیجان زده شدند. این نوارها را هم جریان آب شور به سوی پایین سراشیب ها شکل داده بود و حالا به خطوط تکرار شونده در سراشیب معروف شده اند. هرچند آب جاری مستقیما دیده نشده است، اما فعلا این ها قوی ترین مدارک ما از این مسئله است که شاید مریخ هرگز به آن خشکی که روزی تصور می کردیم، نبوده و این که شاید آب مایع هنوز جایی روی سطح این سیاره- هر چند به طور متناوب- وجود داشته باشد. این یعنی احتمال یافتن حیات روی مریخ افزایش پیدا کرده است.

۴٫ فراتر از راه شیری هم کهکشان هایی هستند

زمانی بود که اخترشناسان فکر می کردند راه شیری کل عالم است. تازه در دهه ۱۹۲۰ (۱۳۰۰) بود که «ادوین هابل» ثابت کرد راه شیری فقط یکی از کهکشان های بسیار عالم است و به این ترتیب دیدگاه ها را به کل عوض کرد. اخترشناس همکار او، «هارلو شیپلی»، محاسبه کرده بود که قطر راه شیری ۳۰۰ سال نوری است، اما نظریه هابل این بود که «سحابی»های مارپیچی قابل رصد بسیار دورتر از این هستند. گمان او درست بود و برای همیشه دیدگاه ما به عالم را تغییر داد.
هابل، چند ماه با استفاده از تلسکوپ «هوکر» در «رصدخانه مونت ویلسون» کالیفرنیا بر رصد «آندرومدا» (M31) تمرکز کرد. در آن زمان، آندروما مدار بزرگ ترین «سحابی» مارپیچی شناخته شده بود. او در جست و جوی ستاره های منفجرشونده بود، سه نمونه پیدا کرد و متوجه شد یکی از آن ها طی دوره ای ۳۱٫۴ روزه به طور پیش بینی پذیری کم نور و پرنور می شود.
اسم آن ستاره شد «V1» (نخستین ستاره متغیر هابل). از آن مهم تر، سنجش های بعدی هابل درباره ۳۶ ستاره متغیر دیگر در آندرومدا نشان داد که فاصله این ستاره ها از ما ۹۰۰ هزار سال نوری است. به دنبال این محاسبات حیرت انگیز (البته سرانجام بازسنجش ها نشان داد که V1 در فاصله ۲٫۵ میلیون سال نوری از ما قرار دارد)، معلوم شد که راه شیری به طور قطع در عالم تنها نیست و V1 درواقع داخل کهکشانی دیگر قرار دارد. هابل کهکشان های دیگری را هم کشف کرد و وسعت عالم خیلی زود بیش از پیش آشکار شد.

۳٫ عالم در حال انبساط است

با کشف کهکشان هایی فراتر از راه شیری، درک علمی از عالم ناگهان از مرتبه هزار میلیون رشد کرد. البته هنوز کار ادوین هابل تمام نشده بود. او در سال ۱۹۲۹ (۱۳۰۸) مقاله مهمی منتشر کرد که شامل رصدی پیشگامانه با نتیجه ای خیره کننده بود، مبنی بر این که عالم درحال انبساط است. هابل با رصد نور کهکشان های دوردست نوشته بود: آن ها نه تنها در فضا حرکت می کنند و از ما دور می شوند، بلکه هر چه دورتر باشند با سرعت بیشتری هم دور می شوند.
25 کشف نجومی برتر تاریخ
هابل برای این نتیجه گیری از داده های رصدی خودش به همراه داده هایی استفاده کرد که «وستو اسلیفر»، اخترشناس آمریکایی، در سال ۱۹۱۲ (۱۲۹۱) گردآوری کرده بود. اما هیچ شکی نیست که آن مقاله نقطه عطفی در تاریخ اخترشناسی است. اصل پشت این کشف به نام «قانون هابل» معروف شد (که می گوید سرعت نسبیت کهکشان معادل است با فاصله ضرب در ثابت هابل).
از آن زمان، نظریه های دیگری هم مطرح شده اند. رصدهای تلسکوپ فضایی هابل نشان داده است عالم نه تنها منبسط می شود، بلکه انبساطش شتاب دار هم هست. باور بر این است که به جای این که گرانش موجب کند شدن انبساط عالم شود، انرژی تاریک موجب شتاب گرفتنش شده است. البته هنوز مانده که کشف کنیم چرا و چطور.

۲٫ کشف نخستین دنیای بیگانه

اخترشناس، فیلسوف و راهب ایتالیایی قرن شانزدهم میلادی، «جیور دانو برونو» (در سال ۱۶۰۰ میلادی/ ۹۷۹ شمسی کشته شد). آن زمان از عالمی بی کران حرف زده بود که ستاره هایش را سیاره هایی فرا گرفته اند؛ دنیاهایی دور از زمین که شاید میزبان حیات هم باشند. با این حال، نخستین شواهد از سیاره ای فراخورشیدی خارج از منظومه شمسی ما تازه ۳۹۲ سال بعد از مرگ او پیدا شد. افتخار این کشف از آن «الکساندر ولشتان»، اخترشناس لهستانی و «دیل فریل»، اخترشناس کانادایی است که در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) منظومه ای سیاره ای را در اطراف تپ اختری (نوعی از ستاره های نوترونی) به نام «PSR B1257+12» کشف کردند. با این که این تپ اختر در فاصله هزار سال نوری از ما در صورت فلکی «سنبله» قرار دارد، آن ها توانستند با بهره گیری از روش زمان سنجی تپ های ستاره، دو سیاره را در مداری به دور آن بیابند. از آن جا که تپ اخترها به سرعت دور خودشان می چرخند و از خود پرتوهای بسیار منظم و پایداری از تابش شدید الکترومغناطیس گسیل می کنند. هرگونه آشکارسازی تغییری مختصر اما منظم، نشان از وجود سیاره ای در اطراف آن هاست.
دو سال بعد، سیاره سومی هم در این منظومه کشف شد (وجود سیاره چهارمی در سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵) ادعا، اما رد شد). از آن زمان، بیش از سه هزار سیاره فراخورشیدی کشف شده اند، از جمله سیاره «۵۲ فرس اعظم- ب» که غولی گازی است؛ نخستین سیاره کشف شده که دور ستاره ای خورشید مانند می گردد. (۱۹۹۵- ۱۳۷۴). الکساندر ولشتان برای کشف خود از سوی انجمن نجوم آمریکا در سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵) برنده «جایزه بئاتریس تینسلی» شد و دیل فریل در سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) کمک هزینه پژوهشی «بنیاد گوگنهایم» را به دست آورد.

۱٫ کشف امواجی در تار و پود فضازمان

۱۰۰ سال پیش، آلبرت انیشتین وجود امواج گرانشی را به مثابه نتیجه نظریه نسبیت عام خود پیش بینی کرد. این فیزیکدان نظری متولد آلمان گفته بود هر جرم شتابداری باید در تار و پود فضازمان امواجی ایجاد کند که با سرعت نور گسترش پیدا می کنند. این حرف در اصل یعنی تغییرات گرانشی به صورت موجی در سراسر فضا پخش می شوند. اما ده ها سال جست و جو نتیجه ای نداشت جز پوچی ناامیدکننده.
اما در ۱۱ فوریه ۲۰۱۶ (۲۲ بهمن ۱۳۹۴) اعلام شد که فیزیکدانان «رصدخانه تداخل سنج لیزری امواج گرانشی» (لایگو) برای نخستین بار موجی را حس کرده اند که حاصل تصادمی به مدت کسری از ثانیه بین دو سیاهچاله در فاصله ۱٫۳ میلیارد سال نوری از ما بوده است. نزدیک شدن این دو توده عظیم جرم- یکی ۳۶ برابر و دیگری ۲۹ برابر جرم خورشید- به یکدیگر اثباتی بر نسبیت عام بود و فرصتی را برای اخترشناسان ایجاد کرد که از این پس عالم را به روشی کاملا جدید نظاره کنند. همچنین نخستین بار بود که یک جفت سیاهچاله در حال برخورد رصد شدند.
امواج گرانشی- که اتفاقا هر چیزی که قادر به تاثیرگذاری بر محیط اطرافش باشد، مثل انفجار یک سیاره، ممکن است آن ها را تولید کند- درواقع نخستین بار در ۱۴ سپتامبر سال ۲۰۱۵ (۲۳ شهریور ۱۳۹۴) توجه دانشمندانی را به خود جلب کردند که از آشکارسازهای لایگو در لیوینگستون لوییزیانا و هنفورد واشنگتن استفاده می کردند.
به گفته دانشمندان، جرمی سه برابر جرم خورشید به امواج گرانشی تبدیل شده بود و اوج بیرون ده انرژی این رویداد حدود ۵۰ برابر کل انرژی تابشی در عالم مرئی در آن بازه زمانی بود. با وجود این حقیقت، اثرات رصد شده بسیار ضعیف بود و به همین علت هم آشکارسازی امواج گرانشی این قدر دشوار است. این گونه است که تداخل سنج های لایگو قادرند تغییراند معادل کسری از قطر یک پروتون را آشکار کنند.
حالا این امیدواری وجود دارد که این کشف به دانشمندان امکان رصد نواحی پنهان فضا را بدهد و پنجره های تازه ای رو به عالم باز کند. با فراهم شدن امکان رصد بخش های تیره کیهان، حالا دیگر باید بتوانیم تا آغاز زمان، حدود ۱۳٫۸۲ میلیارد سال پیش، عقب برویم و باید اطلاعات بیشتری درباره سیاهچاله ها به دست آوریم. درواقع این تازه آغاز ماجراست. حالا که زمینه جدید نجوم امواج گرانشی گشوده شده است، اخترشناسان منتظر ساخته شدن رصدخانه های جدیدند که قادر به گوش سپردن به امواج گرانشی باشند. در سال های آینده می توانیم منتظر سونامی عظیمی از یافته های تازه باشیم.

مهم‌ترین ماموریت‌های فضایی در سال ۲۰۱۸

سال ۲۰۱۸ میلادی، سال پرمشغله‌ای برای ناسا و همچنین سایر شرکت‌های فضایی است. در این مطلب قصد داریم مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال ۲۰۱۸ از جمله پرتاب موشک‌ها، فضاپیماها و برنامه‌های تحقیقاتی را بررسی کنیم. ناسا و سایر شرکت‌های فضایی از جمله اسپیس ایکس و بلو اوریجین برای سال ۲۰۱۸ میلادی برنامه‌های زیادی در سر دارند. این سازمان‌ها و شرکت‌ها در سال ۲۰۱۸، راه‌اندازی یک موشک شگفت‌انگیز را برنامه‌ریزی کرده و می‌خواهند بیشتر از همیشه به مریخ و خورشید نزدیک شوند. همچنین قرار است دو وسیله نقلیه فضایی که هم‌اکنون در فضا هستند به اهداف ماموریتی خود نزدیک‌تر شوند.

برنامه‌های پرواز آزمایشی زیادی برای سال ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی شده که از جمله آن‌ها می‌توان به راه‌اندازی و پرتاب فالکون سنگین در اوایل سال ۲۰۱۸ اشاره کرد. این پروژه می‌تواند به انسان‌ها کمک کند تا وسایل نقلیه شخصی خود را در آینده به فضا ارسال کنند. در ادامه به مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال ۲۰۱۸ اشاره خواهیم کرد.

پرتاب فالکون سنگین توسط اسپیس ایکس در ژانویه ۲۰۱۸

ایلان ماسک (Elon Musk)، مدیرعامل شرکت اسپیس ایکس، اولین بار در سال ۲۰۱۱ بود که طرح موشک فالکون سنگین را ارائه کرد. راه‌اندازی اولیه این موشک در اواخر سال ۲۰۱۳ اعلام شد و حالا پس از ۵ سال، این ماموریت با ارسال محموله بار خودروی تسلای ایلان ماسک، رسما راه‌اندازی می‌شود.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی
پرتاب موشک الکترون در اوایل سال ۲۰۱۸

آمریکا از مدت‌ها پیش آزمایش موشک الکترون (Electron) برای ارسال ماهواره‌های کوچک به مدار زمین را آغاز کرده بود. نخستین پرتاب آزمایشی این موشک در ماه می ۲۰۱۷ انجام شد و قرار بود در ماه دسامبر ۲۰۱۷ نیز دومین پرتاب این موشک صورت بگیرد، اما به دلیل شرایط آب و هوایی و برخی نقص‌های فنی، این امکان فراهم نشد. حالا طبق برنامه‌ریزی، قرار است در اوایل سال ۲۰۱۸، مجددا شاهد پرتاب موشک الکترون باشیم.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی
اعلام برنده رقابت گوگل لونار ایکس در ۳۱ مارس ۲۰۱۸

در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۱۸، برنده رقابت گوگل لونار ایکس (Google Lunar X) برای ارسال فضاپیمای رباتیک به کره ماه اعلام می‌شود. البته هنوز چهار تیم از پنج فینالیست این رقابت، طرح فضاپیمای خود را به پایان نرسانده‌اند و به همین دلیل امکان دارد در تاریخ ۳۱ مارس، هیچ‌یک از شرکت‌کننده‌ها برنده این رقابت گوگل نشوند.

پرتاب فضاپیمای TESS در مارس ۲۰۱۸

ناسا در حال آماده‌سازی فضاپیمای TESS است. این فضاپیما همانند کاوشگر کپلر (Kepler) به جستجوی سیاره‌هایی می‌پردازد که از مقابل ستاره‌های دور عبور کرده و نور آن‌ها را کم می‌کنند. فضاپیمای TESS که یکی از مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال ۲۰۱۸ محسوب می‌شود، ستاره‌ها را در تمام آسمان شب ارزیابی خواهد کرد و از محدودیت‌های موجود در کپلر نیز رنج نمی‌برد. این پروژه برای پیدا کردن نزدیک‌ترین اجسام سنگی به زمین راه‌اندازی شده تا منجمان بتوانند انواع جوهایی که در این دنیا وجود دارد را شناسایی کنند.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی
پروازهای آزمایشی خدمه تجاری ناسا در آوریل تا نوامبر ۲۰۱۸

یکی دیگر از ماموریت های فضایی در سال ۲۰۱۸ ، پرواز آزمایشی خدمه تجاری ناسا است. امسال نخستین آزمایش دو وسیله نقلیه که بخشی از برنامه خدمه تجاری ناسا است، انجام می‌شود. این برنامه، ابتکاری برای راه‌اندازی فضاپیمای خصوصی خواهد بود. شرکت‌های اسپیس ایکس و بوئینگ به ترتیب کپسول‌های Crew Dragon و CST-100 Starliner را توسعه می‌دهند. قرار بود این آزمایش‌ها در سال ۲۰۱۷ انجام شود اما به تاخیر افتاد. حالا طبق برنامه، اسپیس ایکس می‌خواهد پرواز آزمایشی کپسول دراگون را در ماه آوریل و اولین پرواز سرنشین‌دار را در ماه آگوست تست کند و بوئینگ نیز در نظر دارد تا پرواز بدون سرنشین استارلاینر را در ماه آگوست و پرواز سرنشین‌دار را در ماه نوامبر انجام دهد.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی
پرتاب فضاپیمای اینسایت ناسا در ۵ می ۲۰۱۸

ناسا تصمیم دارد فضاپیمای InSight را در تاریخ ۵ می ۲۰۱۸ به مریخ ارسال کند. این پروژه قرار بود در سال ۲۰۱۶ اجرا شود، اما به دلیل بروز نشتی در یکی از ابزارهای فضاپیما، پرتاب آن به تعویق افتاد. حالا اینسایت برای سفر به مریخ آماده شده و قرار است با موشک اطلس V در یک سیستم راه‌اندازی ۳۰ روزه در تاریخ ۵ می ۲۰۱۸، پرتاب آن انجام شود. طبق برنامه‌ریزی، حدود هفت ماه بعد در تاریخ ۲۶ نوامبر، این فضاپیما بر روی سطح سیاره سرخ فرود خواهد آمد.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی
آزمایش‌های Blue Origin و Virgin Galactic در طول سال ۲۰۱۸

بسیاری از شرکت‌های فضایی و تجاری، پروازهای آزمایشی خود را در سال ۲۰۱۸ انجام خواهند داد. در آخرین روزهای سال ۲۰۱۷، شرکت بلو اوریجین (Blue Origin)، فضاپیمای New Shepard را آزمایش کرد. این موشک برای کسانی طراحی شده که می‌خواهند با پرداخت مبلغی، برای چند دقیقه بی‌وزنی را در فضا تجربه کنند. این آزمایش‌ها در سال جدید میلادی نیز ادامه خواهد داشت و قطعا یکی از مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال ۲۰۱۸ خواهند بود.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی

در همین حال، کمپانی Virgin Galactic به عنوان یک شرکت مسافربری فضایی، به زودی آزمایش پروازهای فضاپیمای خود یعنی VSS Unity را آغاز خواهد کرد. این فضاپیما نیز برای تجربه کوتاه سفر به فضا برای مسافران معمولی طراحی شده است. البته آزمایشات مربوطه این فضاپیما از مدت‌ها پیش آغاز شده و حالا شرکت Virgin Galactic می‌خواهد به طور جدی‌تری، این پروژه را پیگیری کند. این کمپانی برنامه‌های دیگری نیز برای سال ۲۰۱۸ در سر دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به پرتاب یک موشک و قرار دادن ماهواره‌های کوچک در مدار اشاره کرد.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی
پروژه کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا در ۳۱ جولای تا ۱۹ آگوست

کاوشگر خورشیدی پارکر (Parker Solar Probe)، اولین فضاپیمایی خواهد بود که به نزدیک‌ترین فاصله از خورشید می‌رسد. این کاوشگر به سطح خورشید نمی‌رسد، اما با فاصله ۳٫۹ میلیون مایلی از خورشید و از لبه‌های بیرونی جو خورشید عبور می‌کند. پارکر می‌تواند ذارت بسیار پرانرژی از جو اتمسفر خورشید که سرعت فوق‌العاده بالایی دارند و با نام باد خورشیدی شناخته می‌شوند را بررسی کند. بادهای خورشیدی با میدان مغناطیسی خود موجب اختلال در ماهواره‌ها و حتی شبکه برق زمین می‌شوند. در واقع کاوشگر خورشیدی پارکر قرار است به سوالاتی که سال‌هاست دانشمندان به دنبال جواب آن‌ها هستند، پاسخ دهد. این کاوشگر در ۳۱ جولای تا ۱۹ آگوست توسط موشک سنگین دلتا IV پرتاب خواهد شد.

رسیدن فضاپیمای Osiris-Rex ناسا به یک سیارک در ماه آگوست

ناسا در سپتامبر ۲۰۱۶ فضاپیمای Osiris-Rex را پرتاب کرد. این کاوشگر برای نمونه‌برداری به سیارکی به نام Bennu ارسال شد و این سفر حدود ۲ سال به طول انجامید و سرانجام در آگوست ۲۰۱۸، فضاپیمای Osiris-Rex به این سیارک می‌رسد. سپس این فضاپیما از موتورهای جانبی خود برای حرکت و پرواز بر روی سیارک Bennu استفاده خواهد کرد. همچنین Osirix-Rex دارای مجموعه‌ای از دوربین‌ها است تا بتواند تصاویری با کیفیت بالا را از سطح این سیارک تهیه کند.

مهم‌ترین ماموریت های فضایی در سال 2018 ؛ موشک‌ها، فضاپیماها و سایر پروژه‌های تحقیقاتی
آغاز پروژه BepiColombo در عطارد در ماه اکتبر ۲۰۱۸

یک ماموریت جدید در عطارد از دیگر ماموریت های فضایی در سال ۲۰۱۸ است. عطارد، ناشناخته‌ترین سیاره در سامانه خورشیدی است. پروژه BepiColombo، یک برنامه فضایی مشترک بین ژاپن و اروپا است. در این برنامه، دو فضاپیما به مدار نزدیک‌ترین سیاره به خورشید ارسال خواهند شد. این فضاپیماها در ماه اکتبر توسط موشک اروپایی Ariane 5 پرتاب می‌شود و در سال ۲۰۲۵ به عطارد می‌رسد. پس از جدا شدن این دو فضاپیما از یکدیگر، یکی از آن‌ها توسط اروپا و دیگری توسط آژانس فضایی ژاپن کنترل خواهد شد.

هدست های واقعیت مجازی؛ مَجازستان دیجیتال

واقعیت مجازی یا VR مدت هاست که بحث داغ دنیای تکنولوژی است. نسل جدید واقعیت مجازی هم مانند هر فناوری نوپای دیگری، امکان ها و مسیرهای متعددی در پیش دارد و کارشناسان، آینده این فناوری را درخشان ارزیابی می کنند. سخت افزارسازان هم تلاش می کنند امکان و قابلیت های سخت افزاری لازم برای این فناوری را توسعه بدهند. در این مطلب سری به جهان مجازی زده ایم و سراغ انواع هدست های واقعیت مجازی رفته ایم و کوشیده ایم مشخصات و ویژگی های هرکدام از این هدست ها را با هم مقایسه کنیم.

تا همین اواخر «واقعیت مجازی» یا «VR» مختص داستان های علمی- تخیلی و برخی مشتاقان فناوری بود. رویای چنین فناوری ای به سال ها پیش باز می گردد. برای نمونه، در سال ۱۹۳۵ (۱۳۱۴)، «استنلی جی. وینبائوم» (Stanley G. Weinbaum)، نویسنده داستان های فانتزی و علمی- تخیلی، در داستانی به نام «عینک پیگمالیون» (Pygmaloin’s Spectacles) چیزی شبیه به عینک واقعیت مجازی را توصیف کرد. از زمانی که این فکر و خیال ها راهشان را در میان داستان های فرهنگ عامه باز کرده اند، آزمایش ها و تجربه هایی جدی هم در این مورد انجام شده است: نخستین سیستم واقعیت مجازی که روی سر قرار می گرفت در اواخر دهه ۱۹۶۰ (۱۳۴۰) ساخته شد و نخستین نمونه های تجاری در دهه ۱۹۸۰ (۱۳۶۰) از راه رسید. در سال ۱۹۹۲ (۱۳۷۱) هم فیلمی هالیوودی با عنوان «مرد چمن زن» (Lawnmover Man) توانست درکی از واقعیت مجازی برای بخش بزرگی از جامعه ایجاد کند.

همه چیزهایی که لازم است درباره هدست های واقعیت مجازی بدانیم
اما دوران جدید واقعیت مجازی از سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) آغاز شد، زمانی که نوجوانی آمریکایی به نام «پالمر لاکی» (Pamer Lucky) نخستین نمونه از یک هدست واقعیت مجازی را ساخت که بعدها به «آکولوس ریفت» (Oculus Rift) تبدیل شد. دو سال بعد، لاکی پویشی دویست و پنجاه هزار دلاری در وبسایت کیک استارتر (Kickstarter، سایتی که در زمینه تامین مالی استارت آپ ها فعالیت می کند) تعریف کرد تا بتواند پروژه خودش را به مرحله تجاری برساند. همراه با استقبال بسیار خوب سرمایه گذاران، توجه جدی صنعت آی تی به فناوری واقعیت مجازی جلب شد و دو سال بعد از آن پویش، «مارک زاکربرگ»، مدیرعامل فیسبوک، به قدری از ریفت خوشش آمد که حاضر شد دو میلیارد دلار برای خرید این شرکت بپردازد.
از آن زمان تاکنون رقیبان متعددی در این زمینه ظاهر شده اند؛ از «اچ تی سی وایو» و «پلی استیشن وی آر» تا هدست های واقعیت مجازی ای که گوشی هوشمند روی آن ها نصب می شود (مانند «سامسونگ گیر وی آر» و «گوگل کاردبورد»). در این میان، صدها توسعه دهنده هم مشغول توسعه دادن انواع بازی ها و اپلیکیشن های واقعیت مجازی اند، فیلمسازان پتانسیل های این فناوری را برای انواع مختلف فیلم بررسی می کنند و فیسبوک و یوتیوب با پشتیبانی از ویدئوهای ۳۶۰ درجه سعی می کنند از قافله عقب نمانند.
اما بیایید ببینیم برای ورود به جهان واقعیت مجازی از کجا باید آغاز کنیم؟

انتخاب اول: آغاز موج وی آر (Oculus Rift)

همه چیزهایی که لازم است درباره هدست های واقعیت مجازی بدانیم
چهار سال پس از پویش کیک استارتری موفق «اکولوس ریفت»، نخستین نمونه تجاری ازاین محصول در اوایل سال ۲۰۱۶ (زمستان ۱۳۹۴) روانه بازار شد. نخستین نمونه های این محصول از طریق وبسایت اختصاصی آن فروخته می شد، اما رفته رفته هدست آکولوس ریفت از فروشگاه های دیگر هم سر درآورد. در حال حاضر، برای استفاده از این هدست به کامپیوتری قدرتمند نیاز دارید. کمترین سخت افزای مورد نیاز برای آکولوس ریفت را می توانید در وبسایت آن (http://goo.gl/lynvW3) ببینید. همچنین، برخی از تولیدکنندگان لپ تاپ هم محصولاتی طراحی کرده اند که به صورت پیش فرض قابلیت تامین قدرت پردازشی مورد نیاز برای واقعیت مجازی را دارند. با این حال فناوری خاصی هم با عنوان «asynchronous spacewarp» برای آکولوس معرفی شده است که گفته می شود امکان استفاده از این هدست را همراه با کامپیوترهای معمولی هم فراهم می کند.
  • قیمت: ۳,۵۰۰,۰۰۰ تومان تا ۴,۵۰۰,۰۰۰ تومان
  • نیازمندی های دیگر:  یک کامپیوتر قدرتمند
  • بهترین کاربرد: مشتاقان دست اول فناوری، کسانی که می خواهند ببینند فیسبوک چگونه واقعیت مجازی را در شبکه های اجتماعی به کار می گیرد.
  • جمع بندی: چند سال پیش از این آکولوس ریفت نسل جدیدی از فناوری واقعیت مجازی را معرفی کرد و هم اکنون گروهی از توسعه دهندگان خلاق برای طراحی نرم افزارهای مخصوص آن مشغول به کارند. پشتیبانی مالی فیسبوک هم می تواند تضمینی باشد برای این که ریفت همچنان رو به رشد باشد.

پرقدرت ترین: طعم شرقی وی آر (HTC Vive)
همه چیزهایی که لازم است درباره هدست های واقعیت مجازی بدانیم
هدست «اچ تی سوی وایو» (HTC Vive) حاصل همکاری شرکت تایوانی «اچ تی سی» و شرکت بازی سازی «Valve» است. برای پشتیبانی محتوایی از این هدست، Valve یک بخش مخصوص واقعیت مجازی به فروشگاه بازی اختصاصی خود (Steam) افزوده است و شرکت اچ تی سی هم سایتی به آدرس viveport.com راه انداخته که مخصوص اپ های واقعیت مجازی (به جز بازی) است.  هدست وایو رقیب مستقیم آکولوس ریفت است و مانند هدست ریفت، برای اجرای نرم افزار و بازی به یک کامپیوتر قدرتمند نیاز دارد. برخی شرکت ها هم مانند «HP» و «MSI» (که با اچ تی سی همکاری تجاری دارند) رده ای از لپ تاپ های سازگار با وایو را معرفی کرده اند.
اچ تی سی وایو، قابلیت های منحصر به فردی هم دارد. برای نمونه یک دوربین جلو برای این هدست درنظر گرفته شده است که در برخی اپ ها می تواند چشم اندازی از محیط (واقعی) پیرامون را وارد جهان واقعیت مجازی کند. همراه با این هدست، دو کنترلر دستی عرضه می شود که تا حدی قیمت بالاتر آن را در مقایسه با آکولوس ریفت توجیه می کند. برای وایو صفحه ای هم در نظر گرفته شده است که می تواند حرکت های کاربر را تشخیص بدهد. به بیان دیگر، این امکان وجود دارد که کاربر عملا در فضای واقعیت مجازی راه برود. به همین دلیل فرایند نصب و راه اندازی اچ تی سی وایو مشکل تر است، اما اگر رفته رفته اپ ها و بازی های جدید از این قابلیت بهره بگیرند، این امکان می تواند برگ برنده اچ تی سی وایو باشد.

  • قیمت: ۵,۹۰۰,۰۰۰ تومان
  • نیازمندی های دیگر: یک کامپیوتر قدرتمند
  • بهترین کاربرد: کسانی که می خواهند دستگاه واقعیت مجازی خانگیشان بالاترین مشخصات فنی را داشته باشد.
  • جمع بندی: اچ تی سی وایو گران قیمت ترین دستگاه واقعیت مجازی در بازار است. نصب و راه اندازی آن هم دردسرهای خاص خودش را دارد. اما پس از انجام فرایند نصب، امکان راه رفتن در محیط واقعیت مجازی و چرخاندن سر به اطراف، تجربه ای شگفت انگیز است. همراهی Valve و فروشگاه Steam آن به این معناست که گروه بزرگی از توسعه دهندگان پشت سر این دستگاه حضور دارند.

انتخاب بازی خورها: همراه پلی استیشن (PlayStation VR)
همه چیزهایی که لازم است درباره هدست های واقعیت مجازی بدانیم
سومین عضو مهم خانواده واقعیت مجازی هدست «پلی استیشن وی آر» (PlayStation VR) است. این هدست واقعیت مجازی نخستین بار در اکتبر ۲۰۱۶ (آبان ۱۳۹۵) و به عنوان دستگاهی جانبی برای «پلی استیشن ۴» معرفی شد. هم پلی استیشن ۴ و هم نسخه «Pro» این کنسول با این هدست سازگاری دارند، اما پلی استیشن ۴ پرو می تواند بازی های واقعیت مجازی را با وضوح تصویر و نرخ فریم بر ثانیه بیشتری به نمایش بگذارد. پلی استیشن وی آر با همان دسته های استاندارد پلی استیشن ۴ سازگار است، اما در صورت تمایل می توانید با پرداخت مبلغی اضافه، دوربین مخصوص این هدست را هم بخرید.
«سونی» کوشیده است کاری کند که استفاده از پلی استیشن وی آر تجربه ای انفرادی نباشد. به همین خاطر از قابلیتی با عنوان VR Social Screen برای این هدست استفاده کرده است که امکان می دهد آنچه که کاربر هدست می بیند، روی یک نمایشگر دیگر هم به نمایش درآید تا دیگران هم بتوانند به تماشا بنشینند. از آن جا که این هدست برای همراهی با کنسول پلی استیشن طراحی شده، به ناگزیر در پلتفرم مربوط به پلی استیشن وی آر (در مقایسه با آکولوس ریفت و اچ تی سی وایو) بهای بیشتری به بازی داده شده و تاکنون سونی بیش از ۵۰ بازی واقعیت مجازی برای این هدست معرفی کرده است.
  • قیمت: از ۱,۵۰۰,۰۰۰ تومان تا ۲,۴۰۰,۰۰۰ تومان
  • نیازمندی های دیگر: کنسول پلی استیشن ۴، دوربین پلی استیشن
  • بهترین کاربرد: گیمرهای پلی استیشن ۴ (این هدست با کنسول های دیگر مانند ایک باکس و نینتندو سازگار نیست)
  • جمع بندی: پلی استیشن وی آر، به عنوان نخستین هدست واقعیت مجازی که مخصوص یک  کنسول بازی طراحی شده، خوش قیمت ترین دستگاه واقعیت مجازی رده بالاست (حتی اگر لازم باشد برای راه انداختن آن پلی استیشن ۴ بخرید) ضمن این که سونی تمام تلاش خود را می کند تا بازی های واقعیت مجازی متنوعی برای این هدست تدارک ببیند. اما این نکته را هم در نظر داشته باشید که ممکن است در انتخاب دیگر اپ های واقعیت مجازی با محدودیت هایی طرف باشید.

قیمت مناسب: رویای گوگلی (Cardboard 6 Daydream View)
همه چیزهایی که لازم است درباره هدست های واقعیت مجازی بدانیم
«کاردبورد» (Cardboard، به معنی مقوا) نخستین تلاش «گوگل» برای تجاری سازی واقعیت مجازی بود و واقعا هم با مقوا ساخته می شد. گوگل، امکان طراحی و تولید این هدست را برای گوشی هایی با مشخصات مختلف فراهم کرده بود و در نتیجه چندین نمونه از این وسیله با قیمت های مختلف در بازار وجود داشت. در حال حاضر اپ های متنوعی در فروشگاه های اندروید و آی او اس وجود دارد که مخصصو همین هدست کوچک و جمع و جود توسعه یافته اند.  کاردبورد گوگل، مشخصا قدرت پردازشی زیادی در اختیار نمی گذارد و رقیبی مستقیم برای آکولوس ریفت و اچ تی سی وایو نیست، اما تجربه هیجان انگیز جهان واقعیت مجازی را با هزینه ای بسیار پایین در اختیار شما می گذارد.
اما گوگل به کاردبورد قناعت نکرد و حدود یک سال پیش از این، پلتفرم جدیدی را برای واقعیت مجازی به نام «دی دریم» (Daydream) معرفی کرد. نرم افزار مخصوص این پلتفرم روی گوگل پلی قرار گرفته است که می توان آن را روی گوشی های سازگار نصب کرد. هدست های این پلتفرم (که با نام «دی دریم ویو» (Daydream View) شناخته می شوند) همدیگر مقوایی نیستند و جنس بهتری برای آن ها در نظر گرفته شده است. ضمن این که یک کنترلر حرکتی برای ترجمه حرکت های دست کاربر به سیگنال های الکترونیکی برای این دستگاه در نظر گرفته شده است. سرویس های یوتیوب، استریت ویو و فوتوز گوگل همگی قرار است از این پلتفرم پشتیبانی کنند. افزون بر این، سرویس دهنده های متنوعی مانند نتفلیکس، نیویورک تایمز و.. قرار است اپ های مخصوصی برای این پلتفرم ارائه کنند.
  • قیمت: از ۴۱۵,۰۰۰ تومان تا ۵۸۹,۰۰۰ تومان
  • نیازمندی های دیگر: یک گوشی هوشمند، هدست کاردبورد گستره وسیعی از گوشی های هوشمند را پشتیبانی می کند، اما دی دریم ویو محدودتر است. دی دریم ویو هنگام عرضه به بازار تنها با گوشی های هوشمند «پیکسل» سازگاری داشت و قرار است رفته رفته به تعداد گوشی های اندرویدی سازگار با این هدست افزوده شود.
  • بهترین کاربرد: برای آن هایی که می خواهند به ساده ترین و ارزان ترین شیوه، جهان واقعیت مجازی را تجربه کنند، به ویژه آن هایی که از پرچمداران سامسونگ استفاده نمی کنند.
  • جمع بندی: دی دریم ویو رقیبی جدی برای گیر وی آر سامسونگ است. کاردبورد هم حالتی آماتوری دارد و برخی از اپ های آن تجربه بسیار محدودی را ارائه می کنند. البته کاردبورد، اپ ها و بازی های سرگرم کننده ای هم دارد.

برای سامسونگی ها: هدست با طعم موبایل (Samsung Gear VR)
همه چیزهایی که لازم است درباره هدست های واقعیت مجازی بدانیم
همراه با «گیر وی آر» (Gear VR) وارد قلمرو هدست هایی می شویم که از گوشی هوشمند به عنوان نمایشگر و پردازنده استفاده می کنند. هدست «سامسونگ» از فناوری آکولوس وی آر بهره می برد، هر چند به اندازه آکولوس ریفت قدرتمند نیست. دیگر اینکه این هدست تنها با گوشی های «گلکسی اس ۶» و بالاتر کار می کند. گیر وی آر به عنوان لوازم جانبی گوشی های پرچمدار سامسونگ فروخته می شود، اما شاید بتوانید پیشنهادهای خریدی را بیابید که گیر وی آر همراه با یک گوشی سامسونگ با قیمتی پایین تر عرضه شود. برای دسترسی به بازی ها و اپ های واقعیت مجازی، سامسونگ اپ مخصوصی به نام Oculus Home در نظر گرفته است. گیر وی آر برای کسانی که از پرچمداران سامسونگ استفاده می کنند، وسیله ای خوش قیمت برای ورود به جهان واقعیت مجازی و گشت و گذار در آن است. هر چند قدرت پردازشی و قابلیت های گرافیکی این هدست ضعیف تر از رقیبانی همچون آکولوس ریفت و پلی استیشن وی آر است.
  • قیمت: از ۱۴۵,۰۰۰ تومان با ۶۸۵,۰۰۰ تومان
  • نیازمندی های دیگر: یکی از پرچمداران اخیر سامسونگ
  • بهترین کاربرد: کسانی که می خواهند با هزینه ای پایین فضای واقعیت مجازی را تجربه کنند، همچنین کسانی که نمی خواهند برای گشت و گذار در میان بازی ها و اپ های واقعیت مجازی، به کامپیوتری قدرتمند با یک کنسول بازی وابسته باشند.
  • جمع بندی: گیر وی آر، با توجه به قیمت پایین و مجموعه بازی ها و اپ های در حال رشدش، می تواند مخاطبان بیشتری برای واقعیت مجازی جذب کند. محدودیت اساسی این دستگاه این است که تنها می شود همراه با گوشی های رده بالای سامسونگ از آن استفاده کرد. به عبارت دیگر، این هدست به درد دارندگان آیفون یا گوشی های اندرویدی دیگر نمی خورد.

ابداع واحد جدید برای زمان

دلیل نیاز فیسبوک به یک واحد جدید برای محاسبه زمان، به فعالیت‌های شرکت زیرمجموعه آن در حوزه واقعیت مجازی و سرمایه‌گذاری این شرکت در فناری‌های واقعیت مجازی باز می‌گردد.

 

در فیلم‌ها، بازی‌ها و هرگونه ابزار بصری دیگر‏ سازندگان ناچارند طول یک ثانیه را تقسیم کنند. برای مثال اغلب فیلم‌ها در هر ثانیه ۲۴ فریم را به نمایش می‌گذارند. بدین معنی که برای ایجاد تصاویر محرک در هر ثانیه ۲۴ تصویر ثابت را با سرعت بالا و به صورت متوالی نشان می‌دهند.

 

اما زمانی که هربار روی یک فریم کار می‌شود‏،‌ محاسبات به هم می‌ریزد. هنگام نمایش فیلم با نرخ فریم ۲۴ یا ۲۴ فریم در ثانیه‏ هر فریم تقریبا به مدت ۰٫۴۱۶۶۶۶۶۶۶۷ ثانیه یا ۴۱۶۶۶۶۶۶٫۶۶۹ نانوثانیه نمایش داده می‌شود. این اعداد دارای ارقام اعشاری نامحدود هستند و به همین علت برای برنامه‌نویسان و هنرمندانی که ناچارند با این مقیاس‌ها کار کنند‏، مشکلات زیادی را ایجاد می‌کنند.

 

کاربرد فلیک نیز رفع همین مشکلات است. این واحد جدید می‌تواند یک فریم را بر اساس یک عدد زوج واحد در تمام نرخ‌ فریم‌های مورد استفاده نمایش دهد. برای مثال در نرخ فریم ۲۴ هر فریم به مدت ۲۹۴۰۰۰۰۰ فلیک نمایش داده می‌شود.

 

در نرخ فریم ۶۰ که برای بازی‌های ویدیویی مناسب است، هر فریم ۱۱۷۶۰۰۰۰ فلیک طول دارد. این عدد را می‌توان بدون نگرانی در مورد ارقام اعشاری به سادگی تقسیم یا کسر کرد.

فیسبوک مستندات ساخت و استفاده از این واحد جدید را به صورت کدباز در اختیار عموم قرار داده است. در نتیجه ممکن است این واحد زمانی به یک واحد استاندارد در هنرهای نمایشی تبدیل شود.

چگونه دزد گوشی را پیدا کنیم؟

گوشی های هوشمند امروزی، گجت های گران قیمتی هستند و به همین دلیل امکان به سرقت رفتن این ابزار ها بسیار زیاد است.کم نیستند افرادی که هنگام صحبت با تلفن‌همراه طعمه سارقان شده و حداقل آسیبی که به آنان وارد می شود، از دست دادن آن ها خواهد بود.از طرفی به دلیل استفاده مداوم از این گونه ابزار ها امکان گم شدن آنها نیز وجود دارد.اما شاید ضرر و زیان مالی تنها یکی از مشکلاتی باشد که پس از گم شدن یا به سرقت رفتن گوشی خود متحمل شویم چرا که این روز ها تلفن های هوشمند و تبلت ها جدا از کاربرد های ارتباطی به محلی برای نگهداری عکس، ویدیو و اطلعات خصوصی افراد مبدل شده اند. اما آیا تمامی مشترکان تلفن‌ همراه می‌دانند در صورتی که گوشی تلفن ‌همراهشان به سرقت رفت، چه اقدامی را برای پیگیری سریع انجام دهند تا جلوی سواستفاده‌های احتمالی گرفته شود؟

برای سارقان تلفن همراه نقش پلیس را ایفا کنید

به گزارش فرادید، علاوه بر روش های قانونی که از طریق اپراتورها باید پیگیری شود سیستم های عامل تلفن های هوشمند اندرویدی، iOS و ویندوزفونی نیز قابل ردیابی، پاکسازی و قفل شدن از راه دور را دارند که به صورت مختصر در ادامه اشاره ای به این روش ها خواهیم داشت. بدون شک سیستم‌عامل اندروید از امکانات و ویژگی‌های زیادی برخوردار است که گاهی این ویژگی‌ها از دید برخی از ما مخفی می‌ماند؛ ویژگی‌هایی که می‌توانند باعث انجام کارهای شما به شکل حرفه‌ای تر و سریع‌تری شود. یکی از این قابلیت ها Android Device Manager  نام داشته و در حال حاضر تمامی ابزارهای اندرویدی به این قابلیت دسترسی دارند؛ به واقع در سیستم عامل اندروید به لطف قابلیت اشاره شده، کاربران قادر خواهند بود تا گوشی خود را ردیابی و قفل کنند، زنگ آن را به صدا در‌آورند و یا تمام اطلاعات آن را پاک کنند. به‌طور پیش فرض در ADM شما تنها قادر به مکان‌یابی و به صدا در آوردن زنگ گوشی هستید اما اگر قصد دارید از تمام ویژگی‌های این بخش استفاده کنید بایستی پس از خرید تلفن همراه جدید، به منوی تنظیمات اصلی رفته سپس به بخش Security مراجعه نمایید؛ در این بخش گزینه Device Administrators را پیدا و انتخاب کنید تا ببینید چه اپلیکیشن‌هایی دسترسی ادمین را در گوشی یا تبلت شما در اختیار دارند و سپس با زدن تیک کنار گزینه ADM می‌توانید قابلیت قفل و پاک کردن اطلاعات گوشی را نیز به دو امکان قبلی اضافه کنید.

همچنین شما می‌توانید با استفاده از چند روش کاربردی از راه دور به ADM دسترسی پیدا کنید؛ از این رو می‌توانید با مراجعه به صفحه اختصاصی این قابلیت در سایت گوگل و ورود به حساب کاربری خود، نقشه‌ای که در آن مکان فعلی گوشی شما مشخص شده را مشاهده کرده و دستور قفل یا پاک کردن تمام اطلاعات را صادر کنید. به بیان ساده تر Android Device Manager ترکیبی از یک ابزار موبایلی و سرویس‌های آنلاین است که به کاربران اندروید کمک می‌کند محل استقرار گوشی سرقت شده خود را یافته و امنیت کامل روی آن را برقرار سازند تا دسترسی به اطلاعات ذخیره شده در آن غیرممکن شود؛ در حقیقت چنانچه گوشی مسروقه یا مفقود شده در محلی نزدیک به شما باشد، ابزار ADM این امکان را فراهم می‌کند تا از موقعیت آن مطلع شوید و در کوتاه‌ترین زمان به گوشی خود دسترسی پیدا کنید. علاوه بر این اگر هم خیلی نگران محتوای داخل دستگاه خود هستید و می خواهید خیال خود را ازهر گونه سواستفاده احتمالی راحت کنید، تنها کافیست گزینه Erase را انتخاب نمایید.

برای سارقان تلفن همراه نقش پلیس را ایفا کنید

ممکن است برای شما هم این اتفاق افتاده باشد که دستگاه های ساخت شرکت اپل از جمله آیفون را گم کرده باشید، اما نگران نباشید چرا که دستگاه های مجهز به سیستم عامل iOS دارای قابلیت های مختلفی هستند که یکی از این قابلیت ها به بخش امنیتی مربوط می شود. در این سیستم عامل به لطف ویژگی Find My iPhone کاربر قادر به ردیابی، مدیریت و ایمن‌سازی آیپد یا آیفون خود است تا در صورت گم کردن دستگاه بتواند محل آن را شناسایی کند؛ البته فراموش نکنید که برای این کار لازم است حتما این قابلیت فعال باشد و عملا اگر این اتفاق صورت پذیرد، هیچ وقت دستگاه خود را از دست نمی دهید. برای راه اندازی این امکان نیز بایستی شناسه کاربری اپل Apple ID  را روی دستگاه داشته و تنظیمات iCloud را هم فعال کرده باشید. سپس جهت فعال سازی این ویژگی شما باید به قسمت Settings رفته و وارد iCloud شوید؛ اگر آیفون دارید گزینه Find My iPhone و اگر آیپد دارید، گزینه Find My iPad را در دستگاه خود روشن کنید. هم چنین برای استفاده از این قابلیت می بایست Location Services را نیز فعال کنید و جهت انجام این کار از قسمت Settings به قسمت Privacy بروید و سپس Location Services را روشن کنید. پس از انجام این کار می توانید با رفتن به سایتwww.iCloud.com  لیستی از دستگاه های متصل شده به اکانت خود را مشاهده کنید؛ البته گفتنی است کهiCloud    روی وب، به جای استفاده از نقشه اپل از نقشه گوگل کمک می گیرد چرا که هیچ نسخه ای از نقشه های اپل مبتنی بر وب وجود ندارد.  در انتها باید به این مسئله اشاره کرد که برای دستیابی به تمامی امکانات اشاره شده بهتر است همواره اینترنت همراه (سیم‌کارت) خود را فعال باقی نگه دارید. شاید هزینه ای ماهیانه داشته باشد اما بهتر از گم کردن تلفن برای همیشه است.

۱۱ پیش بینی ایلان ماسک از آینده؛ تکنولوژی به کجا می‌رود؟

ایلان ماسک مغز متفکر قرن و یکی از تاثیرگذارترین افراد دنیا در صنعت اتومبیل و هوافضا است. در این مطلب ۱۱ پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده تکنولوژی را بیان می‌کنیم.
11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟
خطر جدی ربات‌های قاتل، ساخت جت‌های الکتریکی و زندگی بر روی مریخ تنها بخشی از چندین و چند پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده هستند. او به عنوان موسس و مدیر عامل شرکت‌های اسپیس ایکس و تسلا و یکی از عوامل اصلی پیشرفت تکنولوژی در عصر کنونی، نظرات جالبی درباره آینده تکنولوژی دارد.

با توجه به شناختی که از وی داریم، نمی‌توانیم به سادگی از کنار هر پیش بینی ایلان ماسک بگذریم. مسیری که او برای آینده تکنولوژی ترسیم می‌کند، به احتمال بسیار زیادی تبدیل به واقعیت خواهد شد.

کل سیستم حمل و نقل الکتریکی خواهد شد

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

تصویر بالا متعلق به نخستین خودروی تسلا Model 3s است که به مشتری تحویل داده شد. این اتومبیل جزو بهترین‌ها در صنعت خودروهای برقی محسوب می‌شود. شرکت تسلا اکنون یکی از اصلی‌ترین شرکت‌ها در پیشبرد صنعت خودروهای الکتریکی است. بر اساس پیش بینی ایلان ماسک ، روزی نه تنها اتومبیل‌ها، بلکه تمامی انواع وسایل نقلیه برقی خواهند شد.

ایلان ماسک طی یک مصاحبه در سال ۲۰۱۵ گفت هواپیماها، کشتی‌ها و دیگر انواع وسایلی که انسان‌ها اکنون برای جابه‌جایی استفاده می‌کنند، روزی به طور کامل الکتریکی می‌شوند. ایلان ماسک تصریح کرد منظور وی، کمک گرفتن از انرژی الکتریکی برای به حرکت در آوردن این وسایل نبوده و آن‌ها به طور تمام و کمال برقی خواهند شد. او این ادعا را یک مرتبه دیگر در سال جاری و در جریان انجمن ملی فرمانداران آمریکا بیان کرد.

ایلان بر روی این پیش بینی شدیدا اصرار داشته و عقیده دارد تمامی انواع وسایل نقلیه و متحرک به جز راکت‌ها، روزی به طور کامل با تکیه بر انرژی الکتریکی حرکت خواهند کرد. هواپیماها، قطارها، خودروها، کشتی‌ها و موتور سیکلت‌ها تماما برقی می‌شوند. با این حال زمان به حقیقت پیوستن این پیش بینی ایلان ماسک در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.


طی یک دهه، نیمی از اتومبیل‌های جدید آمریکا برقی می‌شوند

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

وی در جریان انجمن ملی فرمانداران همچنین اعلام کرد آمریکا جزو کشورهایی است که صنعت اتومبیل‌های برقی خیلی زود در آن توسعه پیدا می‌کند، به طوری که طی یک دهه، نیمی از ماشین‌های ساخته شده در این کشور تماما برقی خواهد بود.


طی ۲۰ سال، مفهوم اتومبیل خودران به یک استاندارد تبدیل می‌شود

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

این پیش بینی ایلان ماسک نیز بسیار جالب است. او همراه با انتشار گزارش مالی تسلا در سومین ربع سال ۲۰۱۵ اعلام کرد در آینده، داشتن یک اتومبیل فاقد توانایی رانندگی خودران، درست همانند داشتن یک اسب در عصر حاضر است! او عقیده دارد روزی تمامی اتومبیل‌ها، علاوه بر قدرت گرفتن از انرژی الکتریکی، به طور کامل خودران می شوند، به طوری که مشاهده یک خودروی فاقد این قابلیت غیر معمول به نظر خواهد رسید. این موضوع به حدی نرمال می‌شود که در آینده، هیچ دلیل منطقی برای خرید یک اتومبیل فاقد توانایی رانندگی خودکار پیدا نخواهید کرد. این مسئله تا جایی پیش می‌رود که طی ۲۰ سال آینده، فرمان نیز از اتومبیل‌ها حذف خواهد شد.


مفهوم رانندگی خودکار، میلیون‌ها شغل را تهدید خواهد کرد

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

این پیش بینی ایلان ماسک در جریان اجلاس سران جهان در شهر دبی بیان شد. رباتیک شدن بسیاری از اعمال همچون رانندگی سبب می‌شود در آینده‌ای نه چندان دور، کمتر شغلی به دست انسان‌ها سپرده شود، چرا که ربات‌ها آن‌ها را بهتر انجام می‌دهند.


رباتیک شدن صنایع، به نفع کل افراد جامعه است

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

بر اساس پیش بینی ایلان ماسک ، درست است که میلیون‌ها شغل به خاطر اتوماسیون‌سازی از بین خواهند رفت، اما امکان پرداخت مبلغی مشخص به کل افراد جامعه توسط دولت‌ها مهیا خواهد شد. به این ترتیب همه انسان‌ها فارغ از درآمد عادی خود، مبلغی را از دولت و یا دیگر موسسه‌های دولتی دریافت خواهند کرد.


تا سال ۲۰۲۵ به مریخ سفر خواهیم کرد

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

این پیش بینی ایلان ماسک در جریان سخنرانی وی حین برگزاری کنگره بین المللی فضایی در سال جاری بیان شد. او برنامه‌ای عظیم برای بردن انسان به مریخ تا سال ۲۰۲۵ دارد. شرکت فضایی اسپیس ایکس در سال‌های آینده، نقش بزرگتری را در صنعت هوافضا ایفا خواهد کرد.

او مدعی است شرکت اسپیس ایکس، در سال ۲۰۲۴ افرادی را به سیاره سرخ خواهد فرستاد، اما به خاطر مسافت موجود، افراد مسافر در سال ۲۰۲۵ به کره مریخ می‌رسند. رویای اصلی او امکان مهاجرت انسان به مریخ و قابل سکونت کردن این سیاره برای تمامی انسان‌ها است.


هوش مصنوعی خطرناک‌تر از بمب اتم خواهد شد

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

تهدیدهای کره شمالی برای حمله به آمریکا به وسیله بمب اتمی، تمامی ساکنان آمریکا و حتی کره زمین را به خاطر عواقب استفاده از این دسته بمب‌ها نگران کرده است. اما ایلان ماسک بارها و بارها به وجود چیزی بسیار خطرناک‌تر از بمب‌های اتمی اشاره کرده است.

بر اساس پیش بینی ایلان ماسک ، هوش مصنوعی آنقدر پیشرفت می‌کند که حیات سازنده خود یعنی انسان را با تهدیدی بسیار جدی رو به رو می‌سازد. به عقیده وی، هوش مصنوعی می‌تواند تمدن بشری را به طور کامل از بین ببرد. وقتی یک ربات قادر به تصمیم‌گیری می‌شود، ممکن است روزی تصمیم حمله به سازنده خود و گرفتن قدرت بیشتر را اتخاذ کند!


هوش مصنوعی مقصر اصلی آغاز جنگ جهانی سوم است

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

ایلان ماسک چند ماه قبل، طی انتشار یک توییت اعلام کرد کسب برتری در زمینه هوش مصنوعی در سطح ملت‌ها، احتمالا دلیلی برای آغاز جنگ جهانی سوم خواهد بود. ایلان ماسک این صحبت را بعد از بیانیه جنجالی پوتین منتشر کرد. ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه چندی پیش گفت کشوری که در زمینه هوش مصنوعی برترین باشد، رهبری کل دنیا را به دست خواهد گرفت.


ربات‌های قاتل دردسر زیادی ایجاد خواهند کرد

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

مدیر عامل تسلا و اسپیس ایکس در جریان انجمن ملی فرمانداران آمریکا اعلام کرد ربات‌هایی وجود دارند که می‌توانند طی چند ساعت، حتی راه رفتن را نیز یاد بگیرند، در حالی که هیچ موجود بیولوژیکی چنین قابلیتی ندارد.

ربات‌های قاتل قادر هستند بدون اجازه انسان و بر اساس برنامه‌هایی که به آن‌ها داده شده است، در زمان لازم اقدام به حمله کنند. پس بعید نیست به اشتباه (و یا بر اساس تصمیم‌گیری جنایت‌کارانه خود!) افراد بی‌گناه زیادی را به کام مرگ بکشانند.


در آینده حمل و نقل، تونل‌ها نقش مهمی خواهند داشت

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

طبق پیش بینی ایلان ماسک ، در آینده بیشتر جابه‌جایی‌ها از طریق شبکه‌های زیر زمینی صورت می‌گیرد. وی اکنون در شرکت Boring Company در تلاش است تا شبکه‌ای از تونل‌های زیرزمینی در لس‌آنجلس ایجاد کند که در آن، اتومبیل‌ها بر روی مسیرهایی مخصوص حرکت می‌کنند.

این مسیرها برقی بوده و شبیه به سورتمه طراحی می‌شوند. اتومبیل‌ها قادر خواهند بود در این مسیرها با سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت حرکت کنند.


انسان‌ها برای نجات یافتن، باید به بخشی از ربات‌ها تبدیل شوند

11 پیش بینی ایلان ماسک درباره آینده؛ تکنولوژی به کدام سمت حرکت می‌کند؟

این پیش بینی ایلان ماسک نیز در جریان اجلاس سران جهان در دبی بیان شد و جنجال زیادی به پا کرد. به عقیده وی، با گذر زمان هوش بیولوژیک و هوش دیجیتال با یکدیگر ادغام می‌شوند، به طوری که روزی نسخه‌ای دیجیتالی از خود را مشاهده خواهید کرد.

هایما S۷ توربو؛ طلوع یک مدعی

 در حالی که تا همین چند وقت پیش هم می شد با بودجه کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان یک کراس اوور خارجی غیرچینی خریداری کرد، این روزها هیچ شاسی بلندی در بازه قیمتی کمتر از عدد مذکور وجود ندارد و اگر قصد خرید یک خودروی شاسی بلند با این بودجه را داشته باشید یا باید به سراغ گزینه های دست دوم با عمری در حدود ۱۰ سال بروید و یا از بین گزینه های چینی موردی را انتخاب کنید.
البته خوشبختانه این روزها محصولات چینی پیشرفت بسیار زیادی نسبت به گذشته داشته اند و خودروهایی که از این کشور در بازار ایران حضور دارند، به لطف بهره گیری از ظاهری جذاب، امکانات رفاهی مناسب و در نهایت پیشرانه های قدرتمندتر نسبت به گذشته، گزینه های نسبتا وسوسه انگیزی به شمار می روند و البته مردم نیز بیش از گذشته به این دست از خودروها اطمینان می کنند.
برای مثال جک S5 به عنوان یک کراس اوور کامپکت چینی، فروش خوبی را پشت سر گذاشته و بازار مناسبی برای خود دست و پا کرده است. اما با توجه به فراگیر شدن این خودرو در بازار، ممکن است تعدد S5 در خیابان ها به مذاق بسیاری از افراد خوش نیاید و با بودجه ای مشابه، به دنبال یک گزینه متفاوت و حتی بزرگ تر باشند؛ جایی که محصول جدید ایران خودرو یعنی هایما S7 توربو، پیش روی آنها قرار می گیرد.
 هایما S7 توربو؛ طلوع یک مدعی
هاینان + مزدا
هایما یک برند خودروسازی چینی است که در سال ۱۹۹۲ میلادی پایه گذاری شده و همانطور که انتظار می رود، در زمینه تولید و مونتاژ وسایل نقلیه فعالیت می کند. ۴۹ درصد سهام این برند تحت مالکیت برند معتبر FAW قرار دارد، ۴۹ درصد دیگر متعلق به گروه خودرویی «هاینان» بوده و ۲ درصد باقیمانده نیز متعلق به دولت چین (استان هاینان) است. اما با توجه به اینکه هایمان فعالیت خود را به عنوان شریک کاری کاملا مستقیم «مزدا» شروع کرد، نام این خودروساز نیز از ترکیب دو واژه «هاینان» و «مزدا» خلق شده و به همین خاطر در بسیاری از محصولات این خودروساز از تکنولوژی این برند خوشنام ژاپنی استفاده شده است.
حتی لوگوی این خودروساز نیز شباهت فراوانی به لوگوی مزدا داشته و زبان طراحی بسیاری از محصولات هایما نیز به تولید مزدا نزدیک است. در حال حاضر S7 بزرگ ترین شاسی بلند این خودروساز است که از سال ۱۳۹۴ توسط  ایران خودرو به بازار کشورمان عرضه می شود و هر چند که پیش از این تنها نسخه ساده تنفس طبیعی این کراس اوور در خیابان های ایران حضور داشت، به تازگی هایما S7 توربو با چهره تازه (فیس لیفت) به بازار ما راه پیدا کرده است.
هایما S7 توربو؛ طلوع یک مدعی
یک فیس لیفت ساده و موفق
همانطور که گفته شد، نمونه توربوی هایما S7 به غیر از تفاوت سیستم تنفس پیشرانه و بهره گیری از توربوشارژر، از ظاهری متفاوت نیز بهره می برد و درواقع نسخه فیس لیفت این خودرو محسوب می شود. S7 فیس لیفت از نظر ابعاد کلی بدنه، تفاوت خاصی نسبت به نسخه ساده ندارد ولی به دلیل بهره گیری از پوزه ای متفاوت، در حدود ۳ سانتی متر طویل تر از نمونه اش پیش از فیس لیفت است. در چراغ های جلوی این خودرو، یک ردیف LED برای چراغ روشنایی روز (DRL) به چشم می خورد و در بالای آن، یک لنز برای نور پایین و یک کاسه ای برای نوربالا تعبیه شده که البته زمانی که نوربالا را فعال می کند، برعکس بسیاری از خودروها نور پایی از کار نمی افتد و نور بالا و نورپایین با هم روشن می مانند.
در دو طرف سپر نیز دو عدد مه شکن دایره ای هالوژنی قرار گرفته که البته قدرت نورافشانی چندان زیادی برای راننده ندارد ولی برای شناسایی شدن خودرو در مه، کاربردی خواهدبود. جلوپنجره استیل بزرگ خودرو با ۹ خط عمودی و لوگوی بزرگ «هایما» که در وسط آن قرار گرفته، تکمیل گر پوزه این خودرو است و البته قاب نقره ای رنگی که دور محفظه پروژکتور نقش بسته نیز هماهنگی خوبی با این جلوپنجره دارد. آیینه های  جانبی نسبتا بزرگ هستند و به غیر از مجهزشدن به چراغ راهنما، قابلیت باز و بسته بدون دخالت دست و از داخل کابین خودرو را دارند.
همچنین رینگ های ۱۰ پره آلومینیومی ۱۶ اینچی به همراه رکاب زیر درب، دستگیره های اهرمی آسان بازشو و ریل باربند سقفی، از جمله دیگر جزییاتی هستند که در نمای جانبی این کراس اوور ۴٫۵ متری پیداست. S7 هرچند که در نمای جلو شبیه به محصولات مزدا طراحی شده اما در بخش عقب شباهت بسیار زیادی به شاسی بلندهای سری X ب.ام.و دارد. چراغ های افقی ادامه دار تا روی درب صندوق و جا پلاک مابین چراغ خطرها، همان کاراکتری است که در بلندقامتان باواریایی به چشم می خورد و حتی در خلق گرافیک چراغ عقب S7 نیز از ب ام و الگوبرداری شده است.
هایما S7 توربو؛ طلوع یک مدعی

فضای داخلی و امکانات

همان طور که گفته شد، هایما S7 یک کراس اوور کامپکت است که البته از نظر ابعاد بیرونی اگر خواسته باشیم با محصولات کره ای مقایسه کنیم، چیزی بین هیوندای سانتافه و هیوندای توسان قرار می گیرد. در واقع این کراس اوور چینی حتی در قیاس با محصولاتی مثل جک S5 نیز اندکی بزرگ تراست و با توجه به فاصله بین دو محور ۲٫۶ متری، به نظر می رسد که فضای داخلی بزرگ تری نسبت به محصول جک به شما ارائه کندو البته درواقعیت نیز این چنین است. درواقع با بازکردن درهای این خودرو، فضای داخلی متفاوتی نسبت به برخی از دیگر خودروهای چینی عایدتان خواهد شد.
کیفیت متریال به کاررفته در داخل کابین این خودرو کم و مایوس کننده نیست و برعکس بسیاری از خودروهای چینی قدیمی تر، بوی پلاستیک شدید در داخل کابین به مشام نمی رسد. طراحی داخلی و به ویژه کنسول میانی اندکی حال و هوای هیوندای را به شما القا می کند، ولی وجود تریم داخلی دورنگ مشکی/ نارنجی تودوزی چرم مصنوعی این خودرو، اندکی از کارکتر خانوادگی این خودرو فاصله دارد. در جلوی راننده، غربیلک چهارشاخه با روکش چرمی و دربرگیرنده دکمه های کنترل سیستم صوتی و کامپیوتر سفری نقش بسته و در چهار جهت قابل تنظیم است.
هایما S7 توربو؛ طلوع یک مدعی
همچنین یک صفحه آمپر با چهار گِیج دور موتور (سمت چپ)، سرعت سنج (وسط) و دمای آب و میزان سوخت (سمت راست) در پشت این غربیلک قرار گرفته که با نور آبی کمرنگ روشن می شود و البته طیف رنگی استفاده شده برای آن به هیچ وجه جذاب و دوست داشتنی نیست. دیمر تنظیم ارتفاع چراغ های جلو، دکمه های تنظیم آیینه های جانبی، دیمر کم و زیاد کردن نور چراغ پشت آمپر و دکمه بستن آیینه های جانبی در جلوی زانوی سمت چپ راننده قرار گرفته و روی کنسول میانی نیز هدیونیت سیستم صوتی (شامل ۴ بلندگو، ۲ تیونر، نمایشگر لمسی ۷ اینچی و قابلیت پخش از روی AUX، USB،  CD، کارت SD، بلوتوث و رادیو) به همراه دکمه های کنترلی سیستم مولتی مدیران، کنترلرهای سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک خودرو و… نقش بسته است.
اما نکته جالب اینجاست که سیستم تهویه مطبوع برعکس بسیاری از خودروها صفحه نمایشگری جداگانه برای خود ندارد و وضعیت هر یک از ادوات نقش بسته روی کنسول در نمایشگر ۷ اینچی سیستم مولتی مدیا نمایش داده می شود. اما نکته عجب در مورد کنسول میانی این خودرو، نقش بستن دکمه روشن/ خاموش سیستم کنترل پایداری خودرو درست در کنار دکمه گرمکن شیشه عقب است! و با توجه به اینکه ESP هایما S7 تنها با لحظه ای فشردن این دکمه خاموش یا روشن می شود، این مسئله اندکی خطرناک خواهدبود؛ چرا که در بسیاری از خودروها که دکمه ESP در سمت راننده قرار می گیرد، برای خاموش کردن این سامانه نیاز به نگه داشتن دکمه از ۳ الی ۱۰ ثانیه خواهدداشت.
بالابرهای هر چهار شیشه برقی است و هایما از سیستم بالابر اتوماتیک برای شیشه راننده بهره جسته است. همچنین سانروف برقی دوحالته، سنسور پارک عقب، دوربین دنده عقب به همراه دوربین ۳۶۰ درج، قفل کودک درهای عقب، نمایش میزان باد تایرها، تنظیم برقی صندلی راننده و تنظیم دستی صندلی شاگرد، گرمکن صندلی های جلو، سیستم ورود و استارت بدون سوییچ، کروز کنترل و… از جمله دیگر امکانات این خودرو هستند. همچنین در بخش ایمنی سرنشینان نیز هایما S7 از ۴ ایربگ (سرنشینان جلو و جانبی)، سیستم قطع سوخت هنگام تصادف و پایه های ایزوفیکس بهره می برد.
هایما S7 توربو؛ طلوع یک مدعی
پیشرانه توربو، تجربه رانندگی
بگذارید قبل از هر چیز، S7 توربو را از حیث اعداد و ارقام مبحث فنی بررسی کنیم. هر چند که S7 ساده از پیشرانه ۴ سیلندر ۲ لیتری با بیشینه توان ۱۴۸ اسب بخار بهره می برد اما نمونه توربوی این خودرو ۰٫۲ لیتر حجم کمتر دارد به لطف بهره گیری از سیستم پرخوران توربوشارژر، قادر به ارائه بیشینه قدرت ۱۷۰ اسب بخار در ۵۵۰۰ دور بر دقیقه اعلام شده و از جعبه دنده ۶ سرعته اتوماتیک بهره می برد. صدای پیشرانه از مرحله استارت تا رسیدن به دمای ایده آل مثل هر خودروی دیگر زیادتر از حالت عادی است اما به محض گرم شدن موتور، دیگر خبری از صدا و لرزش اضافی نیست و قلب ۱۷۰ اسبی این خودرو کم صدا خواهدبود. هر چند که احتمالا S7 توربو با جعبه دنده دستی نیز به بازار عرضه خواهدشد.
اما نمونه مورد آزمایش از گیربکس اتوماتیک بهره می برد. پس با فشردن دکمه ضامن لیور، دنده را در موقعیت D قرار می دهیم و حرکت آغاز می شود در هنگام رانندگی آرام مسئله ای که نظر راننده را به خود جلب می کند ارتفاع بالای صندلی از کف خودرو (حتی در پایین ترین حالت تنظیم) است که جدای از تسلط بهتر، اندکی احساس ناخوشایند جدا بودن از نشیمنگاه را به شما القا می کند. همچنین هر چند که ارگونومی S7 در مقام یک خودروی چینی آنقدرها هم بد نیست اما برای یافتن دکمه های ادوات متفاوت، نیاز به اندکی تمرین و کنکاش پیش از شروع رانندگی خواهیدداشت.
جعبه دنده در سرعت های پایین عملکرد خوبی دارد و همانطور که انتظار می رود برای رسیدن پیشرانه به کمترین دور، دنده ها یکی پس از دیگری بدون هیچ تنشی کاهش پیدا می کنند. هایما برای جعبه دنده این خودرو هیچ حالت اسپرت یا زمستانی تعبیه نکرده است و شما برای رانندگی پرتنش یا سبک نگه داشتن دنده ها باید از حالت دستی آن استفاده کنید. پس برای اینکه توانایی های این پیشرانه ۱۷۰ اسب را محک بزنیم، جعبه دنده را در حالت دستی قرار بده و با سنگین کردن دنده، پدال گاز را تخت می کنیم.
 هایما S7 توربو؛ طلوع یک مدعی
در شتابگیری های ثانویه و رد صورت بالا بودن دور از ۳۰۰۰ دور بر دقیقه، کشش خودرو نسبت به چه و حجم موتور قابل قبول است ولی زمانی که شتاب گیری را از حالت ایستاده تکرار می کنیم، تاخیر توربو (ساخت شرکت میتسوبیشی) تا حدود ۲۸۸۰ دور بر دقیقه احساس می شود و با گذر از این نقطه، کشش حقیقی خودرو آغاز خواهدشد اما مسئله نفوذ صدای موتور در دورهای بالا به داخل کابین، آن هم با توجه به اینکه S7 صدای پیشرانه چندان جذابی ندارد، یک موضوع کاملا مهم است. همچنین ضربه های نسبتا ملموس گیربکس در هنگام تعویض دنده در دورهای بالا، نکته منفی دیگری است که در رانندگی با این خودرو متوجه می شوید.
S7 هرچند که از نظر ابعاد بدنه و با توجه به تک دیفرانسیل بودن از جمله خودروهای کراس اوور جاده ای محسوب می شود اما طبق اظهارات هایما، این خودرو با توجه به سیستم تعلیق مستقل چهارچرخ و حداقل فاصله ۱۸۰ میلی متری از سطح زمین، می تواند در مسیرهای بیراهه سبک نیز بدون دردسر عمل کند. هرچند که به دلیل عدم بهره گیری این خودرو از سیستم چهارچرخ متحرک مناسب، عبور از مسیرهای پرفراز و نشیب غیرآسفالته برای این خودرو میسر نیست.

هندلینگ و مانورپذیری

S7 خودروی چندان مانورپذیری نیست و در تست اسلالوم، جدای از بازی های عرضی شدید بدنه، جنس خشک و نسبتا لیز چرم غربیلک، اجازه چرخاندن بدون استرس سکان خودرو را به شما نمی دهد و البته خاموش کردن سیستم کنترل پایداری نیز وضعیت را بدتر می کند. ترمزهای خودرو به لطف بهره گیری از ABS و EBD، عملکردی متوسط دارند ولی با افزایش تعداد سرنشینان و سنگین تر شدن خودرو باید احتیاط بیشتری به خرج دهید.

ختم ماجرا

هایما S7 ترولو اتوماتیک در حال حاضر با قیمت ۹۱ میلون و ۷۴ هزار تومان و موعد تحویل ۳۰ روز کاری به دست خریداران می رسد و البته دو شرایط پیش فروش با ودیعه ۴۵ و ۳۰ میلیون تومانی نیز برای این خودرو میسر است. اما باید توجه داشته باشید که این ۹۱ میلیون تومان پول، برای یک شاسی بلند چینی با ظاهری خوب، امکانات کافی و پیشرانه ای سرزنده خرج می شود. هر چند که برخی موارد مثل پایداری، عایق صوتی کابین، کیفیت مونتاژ، عملکرد جعبه دنده و… در این خودرو می توانست بهتر باشد. در پایان لازم می دانیم که از همکاری نمایندگی ایران خودروی یوسفی شهرستان شاهرود (کد ۳۴۱۷) و آقای محمد یوسفی کمال قدردانی را به جای آوریم.
هایما S7 توربو؛ طلوع یک مدعی

همه چیز درباره «هارپ»، از شایعه تا واقعیت

در دنیای امروز و از آغاز قرن ٢١، به لطف پیشرفت شتابدار علم و فناوری، شاهد رشد چشمگیر شایعات و انتشار ویروس‌گونه آنها در رسانه‌های جمعی-اجتماعی هستیم؛ شایعاتی با درجات باورپذیری مختلف در میان عوام و خواص. بسیاری از ما شایعاتی را که می‌خوانیم یا می‌شنویم باور می‌کنیم، زیرا برایمان بسیار ملموس، ساده و قابل‌فهم هستند. برخی از شایعات، اما کاملا برعکس، از شدت باورناپذیربودنشان ممکن است به‌سادگی پذیرفته شوند. گاهی این امکان وجود دارد که شایعات باورناپذیری را قبول کنیم و با این توجیه که آنچه شنیده‌ایم فراتر از سواد و درک ماست، زیر بار قبول این شایعات برویم.
 همه چیز درباره «هارپ»، از شایعه تا واقعیت
باید بگویم باورنکردنی‌بودن یک موضوع، خود می‌تواند تلنگری باشد برای اینکه حواسمان را جمع کنیم و دقتمان را بالا ببریم. خبرهای عجیب‌وغریب، چیزهای غیرقابل‌باور یا اتفاقاتی که جزء پدیده‌های نادر و عجیب آفرینشند، ازجمله این موارد است. این امر به‌ویژه در موضوعات علمی رایج است، چون مردم درباره جزئیات یک ماجرای علمی اطلاعات کافی ندارند و از طرفی هم ماجراهای پرهیجان یا خارق‌العاده را دوست دارند و به کسب اطلاعات درباره چیزهای عجیب و خاص علاقه دارند. پس اگر باورنکردنی است، باور نکنید. یکی از این موارد، «به‌اصطلاح سلاحِ» هارپ است که هربار یک حادثه طبیعی رخ می‌دهد، به‌عنوان عامل اصلی و مقصر آمریکایی حادثه معرفی شده و فورا در میان مردم دهان‌به‌دهان و موبایل‌به‌موبایل می‌شود. اما به‌واقع هارپ چیست؟ در ادامه به معرفی و کالبدشکافی علمی این «پروژه» می‌پردازم.

هارپ (HAARP)، سرواژه عبارت «پروژه تحقیقاتی شفق‌های قطبی فعال و با فرکانس زیاد» است. یک برنامه تحقیقاتی روی لایه یون‌سپهر (یونوسفر) زمین که بنیان آن به‌ صورت مشترک از سوی نیروی هوایی و همچنین ارتش آمریکا، دانشگاه فِیربانکس آلاسکا و آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی پنتاگون (دارپا) گذاشته شده است و شرکت سازنده این تأسیسات، شرکت «BAE Advanced Technologies» است. محل اصلی ایستگاه تحقیقاتی هارپ در سال ٢٠١۵ از آمریکا به منطقه‌ای در نزدیکی شهر گاکونای آلاسکا انتقال یافت. هزینه این پروژه که ساخت فاز اولیه آن از سال ١٩٩٣ آغاز شد و تا سال ٢٠٠٨ به طول انجامید، ٢۵٠ میلیون دلار برآورد شده است و هم‌اکنون بودجه سالانه آن حدود ۴۴ میلیون دلار است. درحال‌حاضر ایستگاه هارپ، با توان ٣,۶ مگاوات در ناحیه فرکانسی ٢.٨ تا ١٠ مگاهرتز، قوی‌ترین فرستنده با قدرت زیاد و فرکانس بالا (HF) در جهان محسوب می‌شود.

هدف از پروژه هارپ، مطالعه ویژگی‌ها و رفتار لایه یونوسفر جو زمین و همچنین بررسی امکان استفاده از این لایه برای بهبود ارتباطات رادیویی و اهداف نظارتی (مانند شناسایی و ردیابی موشک‌های نظامی) است. به مدد نتایجی که از آزمایش‌های هارپ به دست می‌آید، می‌توان به درک بهتری از نحوه تأثیر لایه یونوسفر بر امواج رادیویی رسید و در نتیجه، روش‌های جدیدی را برای بهبود کیفیت و افزایش دقت سیستم‌های ارتباطی و موقعیت‌یابی ابداع کرد. این روش‌ها، هم در بخش نظامی و هم بخش‌های غیرنظامی کاربردهای بسیاری دارند. افزایش دقت سامانه‌های موقعیت‌یاب جهانی (مانند GPS، GLONASS، GNSS و Beidou)، نقشه‌برداری از سازه‌های زیرسطحی، کشف مواد معدنی زیر زمین و نیز بهبود روش‌های برقراری ارتباط با زیردریایی‌ها، از جمله مهم‌ترین این کاربردها به حساب می‌آیند.
عملکرد هارپ چگونه است؟
به‌طورکلی هارپ از دو بخش فرستنده و گیرنده تشکیل شده است و مهم‌ترین تجهیزات آن عبارت است از: «ابزار تحقیقاتی یون‌کره‌ای یا IRI»، فرستنده‌ای برای ارسال امواج رادیویی با توان زیاد و در محدوده فرکانس‌های بالا (٢,٨ تا ١٠ مگاهرتز). ابزار IRI، متشکل از ١٨٠ آنتن دوقطبی صلیب‌شکل است که در ناحیه‌ای به وسعت حدودا ١۵ هکتار به‌صورت آرایه‌ای با ١٢ ردیف و ١۵ ستون در کنار هم چیده شده‌اند. این فرستنده رادیویی امواجی با قدرت ٣.۶ مگاوات را به سوی لایه یونوسفر جو زمین می‌فرستد. بسته به اینکه فرکانس این امواج چقدر باشد، تا ارتفاعی بین ٧٠ تا ٣۵٠ کیلومتر بالا می‌روند. با برخورد این امواج به بخش کوچکی از یونوسفر (ناحیه به وسعت چند‌ده‌کیلومتر و ضخامت چندین متر)، اتم‌های آن بخش به‌طور موقت برانگیخته می‌شوند و در نتیجه شرایطی فراهم می‌شود تا دانشمندان بتوانند به کمک ابزارهایی دیگر مانند رادارهای VHF و UHF، دستگاه صوتی یونوسفری و یک مغناطیس‌سنج القایی، فرایندهای فیزیکی را که در لایه یونوسفر رخ می‌دهد با دقت بیشتری بررسی کنند. شدت امواج ارسال‌شده عموما بین سه تا ٣.۶ مگاوات است.
این شدت اگرچه در ابتدا زیاد به‌نظر می‌رسد، اما زمانی که به ارتفاع ٧٠ تا ٣۵٠ کیلومتری از سطح زمین می‌رسند و در ناحیه‌ای به وسعت چندده‌کیلومتر پخش می‌شوند، شدت آن در واحد سطح بسیار افت می‌کند و به کمتر از سه میکرووات در هر سانتی‌مترمربع می‌رسد؛ یعنی ده‌هاهزاربار ضعیف‌تر از امواج الکترومغناطیسی که به‌طور طبیعی از خورشید به زمین می‌رسد و صدها مرتبه کمتر از نوسان‌های تصادفی طبیعی در تابش فرابنفش خورشید که عامل به‌وجودآمدن لایه یونوسفر هستند. بخش دیگری از تجهیزات هارپ، مجموعه‌ای از آشکارسازها و یک رصدخانه است. این تجهیزات علمی دقیق و پیشرفته، هم برای مشاهده زمینه یونوسفر (در ناحیه برانگیخته‌شده) و هم برای بررسی شفق‌های قطبی استفاده می‌شوند.
تأسیسات مشابه در جهان
در سال ۱۹۹۹، کمیسیون روابط خارجه و امنیت و دفاع اروپا در گزارشی به پارلمان اروپا از احتمال استفاده ایالات متحده از هارپ به‌عنوان یک سلاح! ابراز نگرانی کرد و خواستار پایبندی به مفاد قطع‌نامه‌های سازمان ملل دراین‌باره شد. جالب آنکه، اتحادیه اروپا در نروژ و روسیه در نیژنی نووگورود نیز تأسیسات مشابهی در حال فعالیت دارند که از هارپ پرقدرت‌تر است. در مقایسه با هارپ ٣,۶ مگاواتی، سایر تأسیسات مشابه جهان بر حسب ERP (توان پرتاب مؤثر) عبارت‌اند از:
  • EISCAT در نروژ با قدرت هزارو ٣٠٠ مگاوات
  • فرستنده صدای آمریکا در دلانو در کالیفرنیا با قدرت ۳۰ مگاوات
  • SURA در روسیه با قدرت ۱۹۰ مگاوات
  • رادیوتلسکوپ آرسیبو درپورتریکو با قدرت ۲۰ مگاوات
  • HIPAS یا رصدخانه پرتوان شبیه‌ساز شفق قطبی متعلق به دانشگاه یوسی‌ال‌ای در فیربنکس (با قدرت ۷۰ مگاوات)
آیا هارپ می‌تواند باعث بروز حوادثی نظیر زلزله، گردباد یا سیل شود؟
شایعات درباره پروژه هارپ بسیار زیاد است. واقعیت آن است که تاکنون هیچ سند و مدرک علمی و معتبری دراین‌باره به دست نیامده است و به طور قطع نیز به دست نخواهد آمد؛ زیرا اساسا مقدار ماده موجود در لایه یونوسفر بسیار ناچیز است؛ چراکه ٩٠ درصد از جرم جوّ زمین در لایه تروپوسفر قرار گرفته است و ماده موجود در لایه یونوسفر به‌قدری کم است که امواج رادیویی فرستاده‌شده به این لایه به وسیله فرستنده‌های هارپ، هر چقدر هم دمای این لایه را بالا ببرند، باز هم این لایه با چنین دمایی نمی‌تواند تأثیر شگرفی روی زمین داشته باشد. ضمن اینکه اندکی مطالعه درباره جو زمین و همچنین درون زمین، به‌سادگی اثبات می‌کند که جو زمین هیچ تأثیری بر ساختار داخل زمین ندارد که بخواهد منجر به زلزله شود.
به‌علاوه، به اعتقاد متخصصان زلزله‌شناسی، لرزه‌های ناشی از انفجار با زلزله‌های ناشی از جنبش در گسل‌های فعال قابل تفکیک هستند؛ از‌این‌رو در کل کره زمین امکان پنهان‌کاری برای هیچ کشوری وجود ندارد. اینکه بتوان با فناوری هارپ یا یک انفجار زلزله‌های مهمی مانند زلزله بم (١٣٨٢) یا زلزله سراوان (٩٢) ایجاد کرد، جواب منفی است؛ چون مثلا عمق زلزله بم در هشت‌کیلومتری بوده و زلزله سراوان در عمق ۶٣کیلومتری رخ داده است. هیچ بشری در هیچ‌جا حتی با فناوری هارپ نتوانسته پدیده‌ای طبیعی در این عمق را تحریک کند یا بر آن اثر بگذارد. پدیده‌ای مانند زلزله از نظر اندازه و سازوکار امروزه به وسیله صدها و گاه هزاران ایستگاه لرزه‌نگاری در سراسر جهان ثبت و رصد می‌شوند و این‌طور نیست که کسی بتواند با نظریه‌های خیالی آنها را توضیح دهد.
آیا اعضای پروژه هارپ، نیروهای نظامی هستند؟
خیر، همه اعضای اصلی پروژه هارپ، دانشمندان و نیروهای دانشگاهی هستند؛ اما ازآنجا‌که نیروی هوایی و ارتش آمریکا از سرمایه‌گذاران و صاحبان این پروژه محسوب می‌شوند (زیرا هدف اولیه این دو سازمان دولتی از راه‌اندازی این پروژه، بررسی تأثیرات لایه یونوسفر جو زمین بر تجهیزات مخابرات نظامی و ناوبری بوده است)، عده‌ای به اشتباه تصور می‌کنند که در واقع این ارتش آمریکاست که هدایت پروژه هارپ را به عهده دارد.
به چه دلیل آلاسکا برای میزبانی پروژه هارپ انتخاب شده است؟
درواقع نیروی هوایی آمریکا منطقه گاکونای آلاسکا را به دلایل منطقی زیر برای میزبانی این پروژه در نظر گرفته است:
  •  در ناحیه‌ای واقع شده است که در طول سال، شفق‌های قطبی زیادی در آنجا رخ می‌دهد.
  •  تراکم جمعیت و در نتیجه نویزهای الکترومغناطیسی در آنجا بسیار کم است.
  •  سطح زمین در آن منطقه نسبتا هموار است و این باعث کاهش هزینه‌های ساخت‌وساز و همچنین رفت‌وآمد می‌شود.
  •  آثار زیست‌محیطی در این منطقه حداقل است.
 همه چیز درباره «هارپ»، از شایعه تا واقعیت
آیا هارپ یک پروژه مخفی و سری است؟
خیر، جالب است بدانید علاوه بر سازمان‌ها و نهادهای اصلی تأسیس‌کننده پروژه هارپ، بسیاری از دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی ایالات متحده نیز در ساخت تجهیزات و عملیاتی‌کردن این پروژه بزرگ مشارکت داشته و دارند که مهم‌ترین آنها عبارت‌اند از مؤسسه فناوری MIT، دانشگاه‌های استنفورد، یو‌سی‌ال‌ای، کورنل، جانزهاپکینز، پارک‌کالج، پلی‌تکنیک نیویورک و کالج دارتموث. جالب‌تر اینکه دانشمندان با هر ملیتی که باشند، می‌توانند در این پروژه عظیم علمی مشارکت داشته باشند. همچنین از سال ١٩٩۵ تابه‌حال، در تابستان هر سال، تورهای بازدید گروهی از ایستگاه هارپ برای عموم برگزار می‌شود که با استقبال خوبی از سوی مردم روبه‌رو شده است.
برق مصرفی در پروژه هارپ چقدر است؟
بسیاری تصور می‌کنند که چنین پروژه‌ای برق بسیار زیادی مصرف می‌کند و تأمین چنین برقی هزینه‌های سرسام‌آوری خواهد داشت. این در حالی است که بیشترین برق مصرفی در پروژه هارپ، به فرستنده IRI مربوط می‌شود. همان‌طور که اشاره شد، این فرستنده امواجی با توان ٣,۶ مگاوات در بازه فرکانسی ٢.٨ تا ١٠ مگاهرتز تولید و روانه یونوسفر می‌کند و برق مورد نیاز برای تولید این امواج رادیویی در حد برق مصرفی در یک خانه مسکونی معمولی است. البته هارپ، به شبکه برق محلی متصل نیست؛ بلکه مجهز به مولدهای برقی است که در مواقع فعالیت تجهیزات فرستنده و گیرنده، برق لازم را تولید می‌کند.
آیا میدان مغناطیسی تولیدشده توسط هارپ، برای سلامت مردم مضر است؟
به هیچ عنوان. اول اینکه در اطراف ایستگاه پروژه هارپ، تا فاصله چند کیلومتری هیچ منزل مسکونی‌ای وجود ندارد. دوم اینکه از ابتدای ساخت تجهیزات فرستنده IRI، توجه به ایمنی و سلامت کارکنان، مهندسان و دانشمندان حاضر در ایستگاه در اولویت بوده، بنابراین از پروتکل‌های استاندارد برای طراحی آنتن‌های هارپ استفاده شده است و سوم اینکه فقط در زیر آنتن‌ها و فاصله‌ای بسیار نزدیک به آنها، شدت میدان مغناطیسی تولید اندکی بیش از استاندارد ایمنی است که طبیعتا هنگام روشن‌شدن آنتن‌ها کسی زیر آنتن قرار ندارد. همچنین با افزایش فاصله از آنتن‌ها، شدت میدان مغناطیسی به‌سرعت افت می‌کند و به حد میدان مغناطیسی دستگاه‌های گیرنده و فرستنده خانگی مانند رادیو و تلویزیون می‌رسد؛ بنابراین هیچ خطری مردم شهرهای اطراف یا حتی کارکنان حاضر در ایستگاه را تهدید نمی‌کند.
یون‌کره چیست و چرا این‌قدر مهم است؟
جو زمین ساختمان ثابت و یکسانی ندارد و به طبقات و لایه‌های مختلفی تقسیم می‌شود؛ برای مثال براساس روند تغییرات دما، اختلاف در چگالی، تغییرات فشار، تداخل گازها و ویژگی‌های الکتریکی قابل طبقه‌بندی است. با‌این‌همه مهم‌ترین عامل در لایه‌بندی جو، تغییرات دمایی و ویژگی‌های الکتریکی است. براین‌اساس جو کره ‌زمین را به لایه‌های تروپوسفر، استراتوسفر، مزوسفر، یونوسفر و اگزوسفر تقسیم کرده‌اند. البته برخی از این لایه‌ها، به لایه‌های دیگری تقسیم می‌شوند. یونوسفر از ارتفاع حدود ۶٠ کیلومتری سطح زمین آغاز می‌شود و تا ارتفاع هزار کیلومتری جو ادامه دارد.
هرچه از ارتفاع ۶۰ کیلومتری زمین فاصله بگیریم و به ارتفاعات بالاتر یونوسفر برویم، به‌دلیل افت شدید فشار جو، گازهای جو رقیق و فاصله اتم‌ها از یکدیگر به‌قدری زیاد می‌شود که با دریافت مقداری انرژی خارجی، الکترون‌ها از قید اتم خود رها می‌شوند. در این حالت شاهد دریایی از الکترون‌های آزاد با بار الکتریکی منفی و دریایی از اتم‌های یونیده با بار الکتریکی مثبت هستیم، به‌همین‌دلیل به این ناحیه یونیده‌‌شده از جو، لایه یونوسفر می‌گوییم. چنین محیطی را درصورتی‌که اندکی متراکم‌تر باشد، محیط پلاسما می‌نامند؛ اما کدام انرژی خارجی باعث می‌شود الکترون‌ها از اتم مادر خود جدا شوند؟
در ارتفاع‌های بسیار بالا، پرتوهای پرانرژی خورشید، به‌ویژه پرتوهای فرابنفش و ایکس به‌ندرت با اتمی برخورد می‌کنند تا الکترون‌ها را از آن جدا کنند؛ اما هرچه به سطح زمین نزدیک‌تر شویم، غلظت جو و تعداد اتم‌ها بیشتر می‌شود و بالطبع، پرتوهای پرانرژی خورشید می‌توانند الکترون‌های بیشتری را برانگیخته و از اتم‌ها جدا کنند، اما هرچه تراکم و در نتیجه تعداد اتم‌ها بیشتر باشد، فرایند عکس یونیزاسیون، یعنی بازترکیبی هم بیشتر می‌شود و الکترون آزاد به دام یون مثبتی می‌افتد که در همان نزدیکی است.
اهمیت یون‌کره به‌دلیل پدیده‌ای است که منجر به کشف آن شد. در سال ١٩٠٢، «اولیور هیویساید» و «آرتور کنلی»، مستقل از یکدیگر پیشنهاد دادند لایه‌ای رسانا در جو فوقانی زمین وجود دارد که امواج الکترومغناطیس را به‌سوی زمین بازتاب می‌دهد و به‌همین‌دلیل می‌توان امواج الکترومغناطیسی را به فاصله‌هایی بسیار دور ارسال کرد. این‌چنین بود که برای نخستین‌بار، واژه یونوسفر اختراع شد و تحقیقات مفصلی که پس از آن انجام شد، مشخص کرد امواج رادیویی پربسامدی که فرکانس آنها بالای دو مگاهرتز است، از این لایه بازتاب می‌شوند و می‌توانند تا فواصل بسیار دور منتقل شوند. امروزه از همین ویژگی لایه یونوسفر برای مقاصد مخابراتی استفاده می‌کنند.
 کالبدشکافی علمی «هارپ»
رؤیاپردازی، از خیال تا واقعیت
از نظر شایعه‌پردازان و برخی به‌اصطلاح کارشناسان، رد پای اصلی پروژه‌هایی مانند هارپ را می‌توان در پروژه‌ای بزرگ‌تر به نام «رؤیای مشترک ۲۰۲۰»، سراغ گرفت. این پروژه عنوان برنامه مطالعات نظامی و محرمانه آمریکا تا سال ٢٠٢٠ است که هدف اصلی آن ساخت سلاح‌هایی با قدرت تأثیرگذاری گسترده و دراختیارگرفتن «دانش دما» و «کنترل اندیشه» انسان‌ها به‌وسیله امواج الکترومغناطیس است! ساخت سلاح‌های فوق مدرن از دوران جنگ سرد و آغاز رقابت تسلیحاتی بین آمریکا و شوروی سابق در دستور کار دو ابَرقدرت بزرگ شرق و غرب قرار گرفت.
هر دو ابرقدرت برای اینکه در این مسابقه تسلیحاتی از یکدیگر عقب نمانند، میلیاردها دلار صرف تحقیقات علمی و نظامی برای ساخت جنگ‌افزارهای فوق مدرن کردند که به‌دلیل الزامات استراتژیک، بسیاری از این پروژه‌ها فوق سری هستند و هیچ‌گونه اخبار و اطلاعاتی راجع به انجام آن نباید به بیرون درز می‌کرد و همین محدودیت‌ها دلیل شایعه‌سازی و شایعه‌پراکنی‌های بسیاری در این سال‌ها بوده است. بااین‌حال پس از پایان جنگ سرد و اتمام رقابت ژئواستراتژیک بین آمریکا و شوروی برخی از اسناد تحقیقات دفاعی محرمانه از هر دو طرف فاش شد و نشان داد دو ابرقدرت تا چه میزان در فکر ساخت سلاح‌هایی بوده‌اند تا به حریف ضربه بزنند.
البته ناگفته نماند آمریکا حتی پس از پایان دوران جنگ سرد هم به تحقیقات خود در بسیاری از حوزه‌های سابق ادامه داد و همه‌ساله بخش اعظمی از بودجه ۶٠ میلیاردی تحقیقات دفاعی پنتاگون صرف تحقیقات پروژه‌هایی محرمانه می‌شود. تحقق رؤیای مشترک ٢٠٢٠ برای آمریکا به این معناست که این کشور کنترل کامل شرایط اقلیمی برای ایجاد تغییرات دلخواه در گوشه‌وکنار جهان و نیز توانایی تأثیرگذاری بر ذهن انسان‌ها به‌منظور ایجاد تأثیرات دلخواه را خواهد داشت.
چنین رؤیایی اگرچه با روحیات سیاسی- نظامی آمریکا کاملا هم‌خوانی دارد، اما از نظر علمی و براساس شواهد موجود و از نظر اهالی فن، حداقل تا امروز کاملا منتفی است و بسیار رؤیایی به‌ نظر می‌رسد؛ بااین‌همه نگارنده معتقد است اگرچه چنین ادعاهایی بیشتر به فیلم‌های تخیلی هالیوودی می‌مانند، اما نباید از یاد برد که تنها دو قرن پیش پرواز انسان در آسمان یک رؤیا بود و بسیاری از فناوری‌ها و پیشرفت‌های علمی امروز برای انسان‌های چند دهه پیش در حد فراتر از رؤیا قرار داشت و انسان‌های چند دهه پیش حتی تصور برخی پیشرفت‌های امروز بشر را هم در مخیله خود نداشتند. بااین‌حال برای ارزیابی این ادعاها باید واقع‌گرا بود و از نگاه احساسی و بزرگ‌نمایی‌های اغواگرانه دوری کرد. آنچه مهم است، تحلیلگری و نتیجه‌گیری براساس اسناد موجود و دانش امروز است.

لکسوس LS ۵۰۰ ؛ سوپراستار خودروهای سواری‌ لکسوس

 اگر از طرفداران خودروهای لکسوس باشید حتماً به خاطر دارید که سری LS خودروهای لکسوس در گذشته کیفیت بالا و عمل‌کرد مطلوبی داشتند اما می‌توان گفت در حق این سری از محصولات لکسوس کم‌لطفی شده‌ است و این روزها لکسوس‌های مدل LS آن‌چنان که باید و شاید، در انجمن‌های خودرو تحویل گرفته نمی‌شوند.
 نگاهی به لکسوس LS 500
اما ا‌ین‌گونه که پیداست اوضاع برای لکسوس LS 500 2018 فرق می‌کند و این خودرو حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و لکسوس سودای این را دارد که نام این خودرو در سر زبان‌ها بیافتد. در نگاه اول به لکسوس LS 500 می‌توان گفت که ظاهر جلو پنجره این خودرو عجیب و غیرطبیعی به نظر می‌رسد اما شاید برای شما جالب باشد لکسوس با تغییر زبان طراحی که در خودروهای سری LS انجام داده‌ است توانسته آمار فروش این خودروها را افزایش دهد.
 نگاهی به لکسوس LS 500
لکسوس از این شیوه طراحی در قسمت‌های داخلی لکسوس LS 500 نیز استفاده کرده است و در نتیجه اگر چه این طراحی نسبت به سایر خودروهای تراز اولی که با آن‌ها سروکار داریم مقداری تفاوت دارد اما در مجموع فضای داخل لکسوس LS 500 شما را محو خود خواهد کرد.
 نگاهی به لکسوس LS 500
قسمت اینفوتِیمنت (infotainment) لکسوس LS 500، صفحه‌نمایشی بزرگ و چند لایه دارد که تعامل با آن خیلی هم راحت نیست. این قسمت امکانات مختلفی را در اختیار راننده قرار می‌دهد که به بعضی از این ویژگی‌ها به راحتی دسترسی ندارید.

برای نمونه به منوهای تنظیم حرارت صندلی‌ها می‌توان اشاره کرد که دسترسی به این منوها کار چندان راحتی نیست. البته این وضعیت برای صندلی‌های عقب خودرو بهتر است و سرنشینان عقب دسترسی صفحه‌هوشمندی را در اختیار دارند و به راحتی می‌توانند تنظیمات دلخواه خود را اعمال کنند، از طرف دیگر وضعیت قرار گرفتن صندلی‌های جلو به راحتی قابل تنظیم است تا از این طریق سرنشینان عقب فضای بیشتری را برای پاهای خود داشته باشند، اما باز هم سرنشینان بلند قد ممکن است جای راحتی برای دراز کردن پاهای خود نداشته باشند.

در مجموع می‌توان گفت لکسوس LS 500 فضای خوبی را برای مسافرت‌های درون شهری یا بیرون شهری برای راننده و سرنشینان فراهم کرده است و صندلی‌هایی بسیار راحت با تودوزی شیک و اشرافی در کنار کابینی بسیار ساکت و آرامش‌‌بخش را در این خودرو شاهد هستیم.

 نگاهی به لکسوس LS 500
این سدان لاچکری لکسوس به جدیدترین فناوری‌های روز دنیا مجهز است که در بین آن‌ها می‌توان به قابلیت کنترل تطبیقی حرکت (adaptive cruise control) و سیستم حفظ خودرو در بین خطوط جاده اشاره کرد، به لطف این ویژگی‌ها لکسوس LS 500 در مسافرت‌های طولانی تجربه‌ای لذت بخش از سفر را در اختیار راننده قرار می‌دهد.
 نگاهی به لکسوس LS 500
همان‌‌گونه که شما بهتر از ما می‌دانید در لکسوس LS 500 با پرچمدار خودروهای سدان لکسوس طرف هستیم و در نتیجه این خودرو در کنار قدرت بالا و زیبایی اشرافی، به لحاظ تجربه رانندگی نیز حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. لکسوس LS 500 به راحتی از دست‌اندازهای نسبتاً بزرگ خیابان گذر می‌کند و کنترل این خودرو با توجه به ابعاد بزرگی که دارد بسیار راحت است. لکسوس پیش از این وعده داده بود که لکسوس LS 500 خودرویی سریع‌تر و کم‌مصرف‌تر خواهد بود و پس از رانندگی با این خودرو متوجه خواهید شد که لکسوس بر سر قول خود پایبند مانده است.
 نگاهی به لکسوس LS 500
یک موتور دوقولوی توربوی جدید ۳.۴ لیتری از نوع V6 با ۱۰ دنده اتوماتیک را در این خودروی جدید لکسوس شاهد هستیم. به لطف این موتور جدید، لکسوس LS 500 در عرض ۵.۳ ثانیه از سرعت صفر به ۹۶ کیلومتر در ساعت می‌رسد. لازم به ذکر است که مدل V8 این خودرو سرعت و شتاب بیشتری نیز دارد. در مجموع باید لکسوس LS 500 را خودرویی آینده‌دار برای خودروهای سری LS لکسوس دانست. این خودرو توانسته است یک سروگردن بالاتر از خودروهای قدیمی LS ظاهر شود و به جهات مختلف می‌توان آنرا در میان بهترین سدان‌های لاکچری ۲۰۱۸ دانست.
 نگاهی به لکسوس LS 500
در پایان پیشنهاد می‌کنیم اگر ویژگی‌های برتر لکسوس LS 500 نظر شما را جلب کرده و در این زمینه مطلبی در ذهن شماست، ما و سایر کاربران را از این موارد در قسمت نظرات مطلع سازید.